Gisteren de ritstatistieken bijgewerkt en vandaag alweer een PR: 31.59km/h (+0.33km/h) gemiddeld over 19km met een respectable top van 45.89km/h op de GPS (49km/h op de Enduro). Voor het eerst een rit binnen de 36min.
Was gister de evenaring van het vorige PR misschien nog toe te schrijven aan de 4Bft oostelijke rugwind op de terugweg, vanavond was het niet meer dan 2-3Bft en heb ik voor mijn gevoel eindelijk de Marathon Supreme overwonnen. Het ging echt lekker, grote stukken rond de 40km/h op eigen kracht gereden (OK, klein beetje afdalen).
Wel is inmiddels de vervanging van de Supreme binnengekomen: de Marathon Greenguard. Waarom de Greenguard komt in een andere post. Na de skivakantie wordt de Greenguard getest tov de oude Kojak en de ingereden Supreme in een uitroltest. Want wat ik er nog niet bij heb verteld is mijn typische rittijd op de heenweg: 27.16km/h...Heen is iets bergop en met een beetje tegenwind lijkt het opeens wel alsof de Supreme zich door het asfalt heen moet ploegen in plaats van er overheen. Gisteren: 25.36km/h gemiddeld op de heenweg. Op de heenweg kan ik me helemaal stuk rijden.
De conclusie: de Supreme lijkt me een prima reserve (vouw)band.
Volgend onderwerp: ongeveer een week geleden stond ik opeens lek met de enige band die nog niet lek is geweest: linksvoor. @#$%-Durano? Had ik hem toch ook moeten vervangen? Maar hij leek nog nieuw, moet ik dan toch Greenguards rondom?
Niets van dat al. De oorzaak bleek dit weekend bij het plakken van de binnenband: het ventiel is flink uitgescheurd en de biba kan in de prullenbak. Het was me al opgevallen dat het ventiel niet helemaal recht voor de opening in de velg zat...te weinig aandacht aan besteed. Er zat geen ringetje rond het ventiel. Ik zou denken dat dat helpt om de boel op zijn plek te houden, maar zijn daar andere meningen over?
Bij de plaksessie bleek ook dat de biba van de Kojak achter helemaal niet lek is, 3 dagen opgepompt in de gang gelegen en al die tijd op druk gebleven. Maar die liep toch langzaam leeg?! Tot 2x toe het ventiel niet goed vast gedraaid? Kan, maar het lijkt me onwaarschijnlijk. Des biba's wegen zijn soms ondoorgrondelijk. Band terug in mijn potje met reserve biba's.
Kortom: plaksessie zonder te plakken & 2x (niet 3x) lek op 1000km. Ik hoop dat dat laatste geen trend is.
Met een Mango Sport Velomobiel forenzen van Delden naar Oldenzaal.
Posts tonen met het label Lekke band. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Lekke band. Alle posts tonen
dinsdag 12 februari 2013
donderdag 27 december 2012
De eerste woon-werk forenzen ritten
Na mijn ontgroeningsrit van Groningen naar Delden met de Mango, heb ik de eerste weken van december kunnen forenzen in een velomobiel. De statistieken volgen nog, maar in het kort: Geweldig! Telkens kijk ik uit naar het ritje. Ik zit droog, het gaat snel en ik bouw gestaag conditie op, hoewel het in het begin vooral het wegfietsen van spierpijn is geweest.
Een paar bijzonderheden:
Zelfs bij vorst is het snel lekker warm onder de kap. Ik heb een dunne fleece broek en shirt gekocht omdat uitsluitend thermische kleding te koud is rond het vriespunt, een reden dat mijn spierpijn niet snel weg ging.
Door een dun laagje sneeuw velomobielen gaat prima, beter dan op de bukfiets, maar je hebt minder gevoel voor de gladheid. Ik rijd rustig van de schone weg de sneeuwwitte parkeerplaats op en ik sta opeens overdwars. Weinig grip met een Kojak achter (en Durano's voor)...
Weer en wind doet me dus niet veel, terwijl ik daar op de bukfiets echt geen trek in zou hebben gehad.
Ademhaling. Ik zit zo lekker comfortabel, dat ik vergeet diep adem te halen. Hierdoor verzuren mijn benen snel. Nog een reden voor de spierpijn. Ik moet bewust diep ademhalen en dan gaat het stukken beter.
Lekke band. Zoals eerder aangegeven had ik meer aandacht moeten geven bij de aanschaf aan de versleten rechter voorband. Op een avond rijd ik hem lek in het donker op een kort stukje klinkers. Ik rijd heel voorzichtig iets verder tot onder een straatlantaarn. Daar zit ik een halfuur te klooien om de band te wisselen. Dat had ik natuurlijk thuis moeten oefenen. Als ik eenmaal weet hoe het moet, liggen de nieuwe binnen en buitenband er snel omheen. De plaatselijke boer komt even kijken vlak voordat ik weer op pad kan. Thuisgekomen vind ik drie gaten in de binnenband en zie ik dat de buitenband flink versleten is. Reden om eens goed de bandenmarkt uit te zoeken. Waarover later meer.
Medeweggebruikers. Ook daar ga ik een aparte blog over maken. De claxon heeft zijn nut al bewezen. Breeduit fietsende scholieren en forenzen, mensen die aan de verkeerde kant van de weg me tegemoet komen. Het toppunt waren twee kletsende dames op een smal fietspad in Hengelo. Bellen, toeteren, nogmaals bellen en toeteren, het mocht niet helpen, ze keken niet op of om. Ze dwongen me tot bijna stilstand. Een luid 'dames' deed ze uiteindelijk omkijken. En deed mij beslissen dat ik voortaan om Hengelo heen rijdt (19.5 ipv 16.5km). Beter voor de mij en voor de bewoners van Hengelo.
Route door Hengelo heen 16.5km. Veel stoplichten, veel verkeer.
Route om Hengelo heen 19km. 2.5km om, maar hopelijk sneller en minder stress.
Vering. Er zijn stukjes klinkerweg waar ik bijna uit de Mango stuiter. Dat moet beter kunnen. Als de spierpijn weg is, gaan de snelheden richting 40km/u. Luchtweerstand gaat nu een rol spelen. Dat biedt ook mogelijkheden voor verbetering van Magic Bullet.
Tot slot: verlichting. Als je op onverlichte wegen veloteurt dan kan je er niet genoeg van hebben. Mijn Ixons schijnen nauwelijks ver genoeg vooruit, als ik met 40km/u over een bochtig weggetje rijd. Terwijl ze toch hoog gemonteerd zitten en dus verder weg schijnen. In de bochten vind ik ze niet breed genoeg schijnen en mis ik zicht op de berm. Ik ga op zoek naar een goede hoofdlamp. Wordt vervolgd.
Dit zal ongeveer de laatse blog van 2012 zijn. Gelukkig Nieuwjaar en veel velomobiel plezier. Happy New Year!
Een paar bijzonderheden:
Zelfs bij vorst is het snel lekker warm onder de kap. Ik heb een dunne fleece broek en shirt gekocht omdat uitsluitend thermische kleding te koud is rond het vriespunt, een reden dat mijn spierpijn niet snel weg ging.
Door een dun laagje sneeuw velomobielen gaat prima, beter dan op de bukfiets, maar je hebt minder gevoel voor de gladheid. Ik rijd rustig van de schone weg de sneeuwwitte parkeerplaats op en ik sta opeens overdwars. Weinig grip met een Kojak achter (en Durano's voor)...
Weer en wind doet me dus niet veel, terwijl ik daar op de bukfiets echt geen trek in zou hebben gehad.
Ademhaling. Ik zit zo lekker comfortabel, dat ik vergeet diep adem te halen. Hierdoor verzuren mijn benen snel. Nog een reden voor de spierpijn. Ik moet bewust diep ademhalen en dan gaat het stukken beter.
Lekke band. Zoals eerder aangegeven had ik meer aandacht moeten geven bij de aanschaf aan de versleten rechter voorband. Op een avond rijd ik hem lek in het donker op een kort stukje klinkers. Ik rijd heel voorzichtig iets verder tot onder een straatlantaarn. Daar zit ik een halfuur te klooien om de band te wisselen. Dat had ik natuurlijk thuis moeten oefenen. Als ik eenmaal weet hoe het moet, liggen de nieuwe binnen en buitenband er snel omheen. De plaatselijke boer komt even kijken vlak voordat ik weer op pad kan. Thuisgekomen vind ik drie gaten in de binnenband en zie ik dat de buitenband flink versleten is. Reden om eens goed de bandenmarkt uit te zoeken. Waarover later meer.
Medeweggebruikers. Ook daar ga ik een aparte blog over maken. De claxon heeft zijn nut al bewezen. Breeduit fietsende scholieren en forenzen, mensen die aan de verkeerde kant van de weg me tegemoet komen. Het toppunt waren twee kletsende dames op een smal fietspad in Hengelo. Bellen, toeteren, nogmaals bellen en toeteren, het mocht niet helpen, ze keken niet op of om. Ze dwongen me tot bijna stilstand. Een luid 'dames' deed ze uiteindelijk omkijken. En deed mij beslissen dat ik voortaan om Hengelo heen rijdt (19.5 ipv 16.5km). Beter voor de mij en voor de bewoners van Hengelo.
Route door Hengelo heen 16.5km. Veel stoplichten, veel verkeer.
Route om Hengelo heen 19km. 2.5km om, maar hopelijk sneller en minder stress.
Vering. Er zijn stukjes klinkerweg waar ik bijna uit de Mango stuiter. Dat moet beter kunnen. Als de spierpijn weg is, gaan de snelheden richting 40km/u. Luchtweerstand gaat nu een rol spelen. Dat biedt ook mogelijkheden voor verbetering van Magic Bullet.
Tot slot: verlichting. Als je op onverlichte wegen veloteurt dan kan je er niet genoeg van hebben. Mijn Ixons schijnen nauwelijks ver genoeg vooruit, als ik met 40km/u over een bochtig weggetje rijd. Terwijl ze toch hoog gemonteerd zitten en dus verder weg schijnen. In de bochten vind ik ze niet breed genoeg schijnen en mis ik zicht op de berm. Ik ga op zoek naar een goede hoofdlamp. Wordt vervolgd.
Dit zal ongeveer de laatse blog van 2012 zijn. Gelukkig Nieuwjaar en veel velomobiel plezier. Happy New Year!
Abonneren op:
Posts (Atom)

