Posts tonen met het label Schoonmaken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Schoonmaken. Alle posts tonen

woensdag 6 maart 2013

(Winter)achterbanden voor de Mango: Marathon GreenGuard

Afgelopen weekend heb ik de ketting, tandwielen en derailleurs schoongemaakt, een vierpuntsgordel geplaatst (waarover later meer) en eindelijk De Marathon GreenGuard als achterband getest in een uitroltest. Zie 4 eerdere posts over (winter)banden voor de Mango.

Smeren had ik al weleens gedaan maar het schoonmaken van de ketting werd echt een keer tijd. Ik vond hem al een beetje viezig toen ik Magic Bullet kocht, inmiddels 1200km geleden. Op advies van mijn race-fiets-gekke zwager uitsluitend een droge doek gebruikt. Schoonmaakmiddelen zouden ook de olie uit de schakels weghalen en dat wil je niet. Her en der kwamen wat zwarte klonten uit de wieltjes tevoorschijn. Die hadden er misschien eerder uit gemoeten. Daarna alles licht gesmeerd. Op weg naar het uitrolviaduct klonk het allemaal weer als een zonnetje.

Aldaar aangekomen was het bewolkt, een droog tot licht vochtig wegdek, 7-8 oC, 1020mBar en 2Bft N (in de rug). Slechts gedurende 1 kort moment kwam er tijdens de tests een waterig maarts zonnetje door, dat de metingen niet beinvloed kan hebben.

Vandaag test ik de volgende 20 inch achterbanden: ingereden Marathon Supreme (735km) en de nieuwe Marathon Greenguard ten opzichte van mijn referentieband, de oude Kojak draadband. Voor heb ik de Durano's op 8,5 bar, alle achterbanden zitten op 5 bar.

De Kojak referentie breekt dit keer alle records: 773m uitrollen en 28km/h max snelheid. Dit moet het gevolg van het schoongemaakte mechaniek zijn, mogelijk in combinatie met de zwakke rugwind. Temperatuur, luchtdruk en vochtigheid van het wegdek waren vergelijkbaar met eerdere testcondities. Gelukkig normeer ik ten opzichte van deze standaardband, anders viel er weinig te interpreteren.

Een en ander heeft tot gevolg dat de meetfout op de referentieband tussen de dagen iets toeneemt. Nog steeds een nette relatieve standaard deviatie (RSD) van 6% op de uitrolafstand en 4% op de maximale uitrolsnelheid tussen de dagen. Alle metingen binnen 1 dag hebben nog steeds een RSD van 0.7 - 1.5% voor zowel snelheid als afstand.

25mm Velg            
Achter Type Maat ETRTO (Inch) Biba Druk (bar) Afstand (%) Snelheid (%)
Kojak draad 35-406 (20x1.35) SV6 5 100% 100%
Kojak draad 35-406 (20x1.35) SV6 4 98% 99%
Kojak draad 35-406 (20x1.35) SV6 3 96% 98%
Marathon Supreme vouw 42-406 (20x1.60) SV7 5 90% 92%
Marathon Supreme ingereden vouw 42-406 (20x1.60) SV7 5 93% 96%
Marathon Greenguard draad 47-406 (20x1.75) SV7 5 99% 99%
Alle metingen tenminste 3x uitgevoerd. Alle waarden ~1% RSD. Let op: de Kojak is als draad en als vouwband beschikbaar. De Marathon in 20 inch als 47-406 en als 40-406. De keuze is reuze in 26inch. Resultaten laten zich niet zomaar vertalen naar andere maten. 

Ruim 700 km inrijden verbetert de prestaties van de 20 inch Marathon Supreme. Helaas is hij onder de beschreven testcondities nog steeds beduidend trager dan de oude Kojak, zelfs als die tot slechts 3bar is opgepompt. De Supreme is een dure, trage, luidruchtige, oncomfortabele band met als enige echte voordeel dat het een vouwband is, zodat hij makkelijk mee kan als reserveband. De grip is wel wat beter dan van de Kojak, maar niet bijzonder.

 
De Marathon GreenGuard is niet echt praktisch om mee te nemen als reserveband.
Een durano ligt erachter.

De Marathon GreenGuard is een grote draadband die niet erg geschikt is als reserveband om mee te nemen. De band legt iets lastiger om dan de Kojak, maar geeft geen echte problemen.

De gloednieuwe Marathon GreenGuard is niet significant trager dan de oude Kojak bij de gegeven condities.  Na inrijden zou de GreenGuard weleens sneller kunnen zijn...Ook de pendeltests van Wim Schermer laten maar een marginaal verschil zien tussen de GreenGuard en de Kojak met de 26 inch banden bij 5 bar, met de Kojak als iets tragere band. Andere voordelen van de GreenGuard ten opzichte van de Kojak zijn: betere antilekbescherming, langere levensduur (beiden volgens Schwalbe) en beter te rijden bij lage druk (Pendeltest Wim Schermer). De Kojak geeft wat meer comfort (Test Kees van de Fietsbond), maar ook de GreenGuard lijkt me tot nu toe een stuk comfortabeler dan de Supreme.

Waarom de GreenGuard gekozen als testband? Ik was op zoek naar een winterband als alternatief voor de gladde Kojak, waarmee ik dwars op de parkeerplaats heb gestaan. Na aanschaf van de Supreme blijkt de rolweerstand daar zwaar van tegen te vallen. Na aanschaf van de Green Guard blijkt weer uit de tests van Wim Schermer dat deze band verbazend slecht presteert qua grip onder winterse omstandigheden, helaas. Eigenlijk valt hij dus af als winterband. Dit is mijn lijstje met overige afvallers van winterbanden:

Vredestein Perfect Moiree - matige lekbestendigheid en ernstige problemen met omleggen
Schwalbe Big Apple - past mogelijk niet op een Mango Sport
Marathon Supreme - gekocht, redelijke grip (2x met achterwiel uitgebroken, 2x grip terug gekregen) maar hoge rolweerstand en slecht comfort.
Continental Top Contact Winter - uitstekende grip, maar beperkte antilekbescherming (misschien Michelin Protek als biba gebruiken?!), hoge rolweerstand, beschikbaarheid van 20 inch maat voor de Mango is mij onduidelijk.

Conclusie
Omdat de GreenGuard geen betere grip heeft dan de gladde Kojak in winterse condities (Wim Schermer), heb ik dit jaar geen bevredigende winterband gehad. Gelukkig is de winter voorbij en kan ik de GreenGuard nu als betrouwbare, vrij snelle 3-seizoenen band gebruiken. De Supreme is onbevredigend als band. Alleen als reserveband voldoet hij. Opgevouwen verdwijnt hij hops in het ruim.

Naschrift
De maandag na mijn bandentest verpulver ik op de GreenGuard mijn PR van 31.6km/h naar 34.2km/h gemiddeld over 19km, maar liefst 8% sneller. Ook klokt zelfs mijn GPS eindelijk eens een topsnelheid van meer dan 50km/h. De redenen zijn niet alleen de GreenGuard maar ook de schone ketting en de bandenspanning die eindelijk terug omhoog kon na al die gladheid. Tot slot kan ik met de vierpuntsgordel beter de mijn kracht op de fiets overbrengen.

zaterdag 22 december 2012

Magic Bullet is gepoetst

Na mijn ontgroeningstocht van Groningen naar Delden (ja, dat verhaal komt nog), plus de eerste forenzen ritten door sneeuw en modder, was Magic Bullet erg vies geworden.

Afgespoeld met water en daarna mijn bootpoetsspulletjes gepakt, speciaal geschikt voor polyester. Dit zijn niet de goedkoopste sopjes, maar het is in ieder geval geschikt en het moet ook een keer op (ik ben niet zo'n poetser, ook niet op mijn boot). Dus daar gaat de bootshampoo van Epifanes. Dan zitten er nog een paar zwarte krassen op de witte onderschaal (tsja, het was een demo) en die haal ik bijna helemaal weg met International Stain Remover. Het zwart zit soms diep in de kras. Na afloop de Epifanes Cleaner and Wax erop. In een uurtje ben ik klaar. En de dame Magic Bullet straalt me tegemoet.

Gister met mijn glanzend gepoetste dame naar mijn werk door de regen bij 1oC. Lekker warm onder de kap, maar de regendruppels slaan ijskoud en soms hard in mijn gezicht, vooral als ze van de bomen vallen. Als het pijn doet weet je dat je leeft en als de motor eenmaal op temperatuur is dan zijn de druppels juist verkoelend in mijn gezicht. Ik doe kalm aan (de dag ervoor nog een buikgriepje) en zoef met ~30km/u door het landschap. Ik zie prachtige druppeltjes op mijn gewaxete bovenschaal ontstaan en ik ben tevreden.

Terug naar huis ben ik alweer verder opgeknapt en gaat het richting 40km/u. De tussenas begint dan tevreden te brommen. Mevrouw vindt dat ik goed bezig ben.


Wachten op de trein levert een mooi sfeer beeld. Toch veel kleur op een koude natte dag.
 
 Tevreden over mijn poetswerk.
 
 
...en 's avonds ben ik dat nog steeds. Magic Bullet kijkt ook tevreden terug.