Verbeterde zichtbaarheid Magic Bullet

Zeker nu het mooier weer wordt en ik overdag woon-werk fiets, valt het mij op dat mijn grijze kap juist niet opvalt. De dubbele koplampen die mij in het donker zeer goed zichtbaar maken, helpen ook niets meer in het zonnetje. En ook mijn grijze dichte skihelm helpt niet echt. Omdat die te warm werd boven 15oC, was de eerste maatregel voor betere zichtbaarheid overdag simpel: een Magic Bullet knal rood-wit-grijs-zwarte open gewerkte fietshelm. Bevalt prima en ik heb het idee dat er door de sleuven meer verkoelende wind op het  koppie komt dan zonder helm.

Dan, wat te doen met de onopvallende grijze kap? Eerst dacht ik aan rood-witte strepen, maar na wat probeersels kreeg ik de indruk dat het er niet erg profi uit zou zien. Een groot pas op! verkeersteken? Dat is in de juiste kleuren, maar het leek me niet erg persoonlijk. Bovendien weet ik niet wat oom agent daarvan zou vinden.

Ook heb ik gedacht aan boze roofdier-ogen. Dat trekt altijd de aandacht. Maar, als je een paar keer een paard (DE regionale hobby hier in Twente) hebt ontmoet, dan weet je dat dat niet zo'n goed idee is....

Uiteindelijk heb ik voor onderstaand gekozen en ik vind het geslaagd. Vrolijk, strak reflecterend rood en opvallend. Besteld bij 123stickers.nl voor een paar tientjes. Tot slot heb ik me boos gemaakt op het Sinnerbikes.com logo. Niet erg strak met jaren 80 digi-lettertjes (sorry voor de jongens en meisjes in Groningen) in on-Magic Bullet groen. Dus daar heb ik gewoon Sinner (met Magic Bullet stip) van gemaakt. Een stuk strakker.

altijd leuk, spelen met de flitser op reflectie letters

Vrouwlief: 'wat is dat voor spikkel? Krijg je die er niet af?'

Safety: a complicated issue

Today, I've read the sad post of Bobslee Strada, on a bicycle classic tour/race of 163km through the Norvegian mountains. With 4000 participants it's a big happening, which ended in horror: one dead and several wounded.

Today, before reading the post, I've bought myself a more open bicycle helmet, because my closed ski helmet is getting too hot at 15+ oC. I think it's safer if my head stays cool while cycling.

Today, I've read several posts of British cyclists trying to improve general road safety for cyclists in their country. Amongst them, a post on how (not) to combine turbo-roundabouts and cyclists. They are very concerned about general road safety for cyclists.

Today, I wondered whether a road without cycling safety measures outside residential areas would be safe enough for my oldest son, when he has to cycle independently to school in 2 years from now (he would be 12 years old by then). Yes it is safe enough and I realized everybody cycles here in Twente on such small roads outside town.

Today, I could evade easily in my velomobile a large tractor plus follower full of hay on a similar road. But I felt really really small and vulnerable. Nothing happened.

Today, after reading the post, I added my May statistics (see top-menu on this blog), stating that I won't get easily above 35km/h on average, because I feel going faster is unsafe on my track.I made a similar statement already in April.

Yesterday, I was continuously concerned about the safety of my 2 boys while having a nice 15km tour on our regular bicycles in nice weather. Nothing happened. Just a normal, sunny day in June with friendly people on the road (yes, that does exist!) and it was a very safe track for cycling (even with, at least part of the track, shared roads).

The day before, a man died in Norway while performing his hobby: cycling through the mountains. He was riding fast (about 55kmh) through the rain, downhill, in a group of cyclists. Some lost control, fell down, and he was the unlucky one to tumble over the fence, into a 50m deep ravine. The group was aiming at riding 163km in 5 hours, an average speed of 32.6kmh. As it is a very mountanous terrain, this would require top speeds of well above 50kmh. At least one guy of the group hit that target and still has a weird feeling about it.

What a contrasts.

Was it just a stupid accident?
Are people getting irrationally obsessed by safety?
But not so much anymore as soon as it concerns their hobby?
Did I do such things when I was younger?
Would I still do it?
Will my kids do such things?
Was he reckless?
Was the group reckless?
Was the organization reckless, putting 4000 cyclist-enthousiasts onto steep, narrow, strongly curved roads in the rain?
Is there a general road safety issue in the Norvegain mountains for cyclists?
Should the organization have put extra safety measures, comparable to the ones on skiing slopes (e.g., 2.5m high fences)?
Are there not enough EU rules on the safety of bicycle tyres (racing tyres are not exactly famous for their grip in the rain)?
Is safety in sports cycling less of a topic than e.g., in sailing, car racing(!) or sports climbing?
Should safety become more prominent in sports cycling?

I don't want to blame anybody and I don't have the answer to any of these questions, although I tend to answer yes to all of them and I do feel weird.

(Winter) banden voor de Mango (2)

Het valt tegen wat er beschikbaar is aan bandentestinformatie voor de Mango (zie vorige blog), dus ik zal zelf aan de slag moeten.

Achter band
De fiets.nl test heeft geen banden getest die als achterband relevant zijn. Achter is het gebruikelijk om een wat dikkere band te nemen die bij een wat lagere druk (Wim Schermer adviseert 4 Bar, en ik kan bevestigen dat 4.5 Bar echt de max is) meer grip heeft met voldoende lage rolweerstand. Helaas voor mij test Wim Schermer (Quest rijder) dit soort banden bij deze druk alleen met 26". Daar hebben dus alleen Quest en Strada rijders wat aan.

De toppers Super Moto en de Furious Fred vallen om die reden al af: niet beschikbaar in 20". Voor mij bovendien niet interessant omdat ze geen antilekbescherming hebben. Niet praktisch voor dagelijks gebruik.

De negatieve verrassing: Mijn Kojak komt niet best uit de pendeltest. Alleen de Marathon Plus is nog iets minder, bij (te) hoge druk van 5 Bar althans. Want bij 4 Bar maakt het nauwelijks uit en bij 3 Bar presteert de Marathon Plus zelfs beter! Als comfortabele (lage druk) achterband zonder compromis op lekbestendigheid (6 op een schaal van 6 bij Schwalbe) of slijtage is de Marathon Plus eigenlijk een hele redelijke keus.

De positieve verrassing is de Marathon Supreme. De lage rolweerstand gemeten door Wim wordt volgens Schwalbe (voor wat dat waard is) gecombineerd met goede lekbestendigheid (5 uit 6) en een uitstekende grip (6 uit 6). Deze band lijkt daarmee op alle fronten beter dan de Kojak. Dit is opvallend omdat de Supreme de reputatie heeft een slome band te zijn, maar het nieuwe ontwerp oogt wel heel anders, dus wie weet.

Ik bestel een Marathon Supreme en ik let erop dat ik wel de nieuwe versie krijg. Helaas wel duur, ruim 40 euro. Ook check ik bij Sinnerbikes of de Supreme en de Kojak voor geplaatst kunnen worden, want 1 van beiden zal reserveband moeten worden. Dat is mogelijk op de Mango.

De vraag is natuurlijk of de 26" pendeltests zich vertalen naar 20" in de dagelijkse praktijk. Er valt vanalles af te dingen op de testcondities (zie de blog van Wim) en op deze vertaalslag, maar zelf denk ik dat de trend wel OK is. Gezien de beperkte beschikbaarheid van testgegevens, ga ik zelf uitroltests uitvoeren.

(Winter) banden voor de Mango (1)

Op dit moment rijd ik op op de volgende banden: Schwalbe Kojak achter en Schwalbe Durano's voor. Twee incidenten hebben mij doen besluiten om naar alternatieven om te kijken:
1- ik ben lek gereden met een Durano; hij is versleten, dus ik moet wel kijken naar een nieuwe band. Nu zit de nieuwe reserve Durano erop.
2- met een dun laagje sneeuw stond ik opeens overdwars op de parkeerplaats. Zowel de Durano als de Kojak worden door Sinnerbikes als zomerbanden verkocht. Als winterbanden met meer grip adviseren ze Vredestein Perfect Moiree's en Schwalbe Marathon Plus achter, alhoewel sommige medewerkers alle seizoenen met Durano's voor rijden.

Waar zou de perfecte (winter)band aan moeten voldoen? Voor mij is dit de volgorde:
1- Goede grip onder alle weersomstandigheden. Safety first.
2- Goede antilek bescherming. Ik fiets er dagelijks mee naar mijn werk en ik wil geen gezeur onderweg.
2- Lage rolweerstand. De lol van een velomobiel is natuurlijk om hard te gaan...
4- Comfort. Inmiddels heb ik gemerkt dat vooral de Kojak achter niet op te hoge druk moet. Max 4-5bar, anders stuiter ik uit Magic Bullet als ik over een klinkerweggetje ga. Een achterband die bij lage druk goed presteert is dus fijner en veiliger.
5- Prijs/duurzaamheid. Ik vind het niet erg een wat duurdere band te rijden, als hij maar goed presteert, en liefst wat langer mee gaat.

Met dit in gedachten overleg ik met Sinnerbikes.

...en dan blijkt dat er eigenlijk nog een criterium is: goede pasvorm. Ik had er nog nooit van gehoord, maar blijkbaar bestaat het dat banden niet altijd goed passen. Op dit moment schijnen de Perfect Moiree's daar last van te hebben. Ik zie mezelf al prutsen in de stromende regen in het donker omdat Vredestein niet in staat is de juiste maat te maken. Die vallen dus af.

Ook de Marathon Plus blijkt niet ideaal. Wel perfect antilek, maar een beroerde rolweerstand. Dus gaan we verder zoeken naar de ideale (winter)band.

Tijd om eens te gaan kijken op Internet, bijv (kent iemand nog andere recent fietsbandentests op Internet?):

De samenvatting van de rolweerstandtests van Wim Schermer

En de fietsbandentest van fiets.nl

In een volgende blog ga ik kijken wat deze tests betekenen voor de Mango.

De eerste woon-werk forenzen ritten

Na mijn ontgroeningsrit van Groningen naar Delden met de Mango, heb ik de eerste weken van december kunnen forenzen in een velomobiel. De statistieken volgen nog, maar in het kort: Geweldig! Telkens kijk ik uit naar het ritje. Ik zit droog, het gaat snel en ik bouw gestaag conditie op, hoewel het in het begin vooral het wegfietsen van spierpijn is geweest.


Een paar bijzonderheden:

Zelfs bij vorst is het snel lekker warm onder de kap. Ik heb een dunne fleece broek en shirt gekocht omdat uitsluitend thermische kleding te koud is rond het vriespunt, een reden dat mijn spierpijn niet snel weg ging.

Door een dun laagje sneeuw velomobielen gaat prima, beter dan op de bukfiets, maar je hebt minder gevoel voor de gladheid. Ik rijd rustig van de schone weg de sneeuwwitte parkeerplaats op en ik sta opeens overdwars. Weinig grip met een Kojak achter (en Durano's voor)...

Weer en wind doet me dus niet veel, terwijl ik daar op de bukfiets echt geen trek in zou hebben gehad.

Ademhaling. Ik zit zo lekker comfortabel, dat ik vergeet diep adem te halen. Hierdoor verzuren mijn benen snel. Nog een reden voor de spierpijn. Ik moet bewust diep ademhalen en dan gaat het stukken beter.

Lekke band. Zoals eerder aangegeven had ik meer aandacht moeten geven bij de aanschaf aan de versleten rechter voorband. Op een avond rijd ik hem lek in het donker op een kort stukje klinkers. Ik rijd heel voorzichtig iets verder tot onder een straatlantaarn. Daar zit ik een halfuur te klooien om de band te wisselen. Dat had ik natuurlijk thuis moeten oefenen. Als ik eenmaal weet hoe het moet, liggen de nieuwe binnen en buitenband er snel omheen. De plaatselijke boer komt even kijken vlak voordat ik weer op pad kan. Thuisgekomen vind ik drie gaten in de binnenband en zie ik dat de buitenband flink versleten is. Reden om eens goed de bandenmarkt uit te zoeken. Waarover later meer.

Medeweggebruikers. Ook daar ga ik een aparte blog over maken. De claxon heeft zijn nut al bewezen. Breeduit fietsende scholieren en forenzen, mensen die aan de verkeerde kant van de weg me tegemoet komen. Het toppunt waren twee kletsende dames op een smal fietspad in Hengelo. Bellen, toeteren, nogmaals bellen en toeteren, het mocht niet helpen, ze keken niet op of om. Ze dwongen me tot bijna stilstand. Een luid 'dames' deed ze uiteindelijk omkijken. En deed mij beslissen dat ik voortaan om Hengelo heen rijdt (19.5 ipv 16.5km). Beter voor de mij en voor de bewoners van Hengelo.

Route door Hengelo heen 16.5km. Veel stoplichten, veel verkeer.

Route om Hengelo heen 19km. 2.5km om, maar hopelijk sneller en minder stress.

Vering. Er zijn stukjes klinkerweg waar ik bijna uit de Mango stuiter. Dat moet beter kunnen. Als de spierpijn weg is, gaan de snelheden richting 40km/u. Luchtweerstand gaat nu een rol spelen. Dat biedt ook mogelijkheden voor verbetering van Magic Bullet.

Tot slot: verlichting. Als je op onverlichte wegen veloteurt dan kan je er niet genoeg van hebben. Mijn Ixons schijnen nauwelijks ver genoeg vooruit, als ik met 40km/u over een bochtig weggetje rijd. Terwijl ze toch hoog gemonteerd zitten en dus verder weg schijnen. In de bochten vind ik ze niet breed genoeg schijnen en mis ik zicht op de berm. Ik ga op zoek naar een goede hoofdlamp. Wordt vervolgd.

Dit zal ongeveer de laatse blog van 2012 zijn. Gelukkig Nieuwjaar en veel velomobiel plezier. Happy New Year!

Velomobile review summary

As it seems that there are a few readers from the US and Germany, I decided to make a review summary in English. I hope it will help readers to select the right velomobile for their use, and maybe I can contribute to further international acceptance of this way of transportation.

Firstly, make some test rides yourself! It helped me a lot in selecting the right velomobile. So, go to Dronten (Flevobike, Alligt and Velomobiel.nl) and e.g., Groningen (Sinnerbikes), if you get a chance. All are very friendly, competent people, but not all shops are open on Saturdays.

Upon your specific needs, any velomobile I've driven could be your pick.

If you appreciate an electric support engine over going fast on own muscle power, the Sunrider or Orca might your choice. The Orca is an absolute winner in design and finishing touch. All others (I didn't see the Sunrider) are a bit disappointing in finishing touch, considering their new prices around 6000 euro.

A bit disappointing finishing touch in the Quest, Strada, Mango's and Alleweder: the steering unit in a 6000 euro machine (photo taken in my Mango Sport).

If you're going for a cheaper, simple velomobile with good view but less speed, one can consider the Alleweder 6. Be prepared for some extra maintenance on the chain and a bit extra work if one has to replace the rear tire.

All of the above have an easy entrance, the following ones need some agility to get in. For me no problem (1m87 and 82kg).

The two with the lowest drag, so fastest at high speeds, are the WAW and the Quest. This comes at a price. For the WAW, this is less visibility and difficulties on bumpy roads due to its very low ground clearance. The chain is not protected at the bottom of the WAW and rear tire replacement is more difficult. This makes the WAW a true racer instead of a daily-use velomobile. The Quest has poor manouverability due to its fully enclosed front wheels. Not a good idea for city traffic or very narrow, curved roads. On straight tracks, it's a very practical velomobile for driving day to day and very fast!

The Mango and the Strada are fast too, but have a bit higher drag than the two above. They combine speed with agility and just sufficient ground clearance. Both will be faster than a Quest on winding tracks and are more practical than the WAW for daily use.

Finally, it comes to details. Some come in a lightweight but expensive carbon version, others (Mango) with a less weight less baggage space version. Do you like the concept of a 26" rear wheel (WAW, Quest, Strada)? Do you appreciate a Rohloff gear? If you select another gear system, be prepared that one typically uses a wider range of gear than on a regular bike, you're heavy uphill, but can achieve very high speeds on flat terrain or down hill.

A short note on safety. Wear a helmet. A biking helmet provides only little protection, so pick a ski helmet if weather allows, 40km/hr is a lot of kinetic energy. A velomobile is faster than expected and easily overlooked. Colors, lights and stripes do help, but a defensive way of driving is most essential for your health.

Enjoy selecting your velomobile and have fun riding it!

Velomobiel Test Verslag: Orca

De Orca

Als eerste fiets ik in de Orca. Over smaak valt niet te twisten, maar deze velomobiel vind ik echt het mooist van allemaal. Uiterlijk lijkt hij veel op zijn voorganger Versatile, maar de afwerking schijnt nog beter te zijn. Hij is dan ook verreweg het beste afgewerkt, maar dat weet ik dan nog niet. Keurige knopjes onder handbereik op de joysticks. Alle snoertjes keurig weggewerkt. De ketting echt helemaal afgesloten, ook binnenin. Als in een auto, pachtig. Je zou zo in driedeling maatpak instappen en wegfietsen. Dit is wat je als consument verwacht voor 6000+ euro. Alle velomobiel-fabrikanten: neem een voorbeeld aan deze afwerking!

De instap is met de klep makkelijk en de zit is comfortabel, wat een verschil met een gewone fiets!

Bij het wegfietsen valt het een beetje tegen. Je moet toch flink trappen om sneller te gaan, daar gaat je maatpak. Ook met de joysticks is het even wennen. De Orca stuurt heel direct, en dat komt op mij als onervaren velomobilist eerst wat zenuwachtig over, maar het blijkt snel te wennen. De joysticks sturen de remmen apart aan. Als je rechts harder knijpt, trekt de fiets ook naar rechts. Ook dat is even wennen, maar wat later merk ik dat ik dit zelfs gebruik om te sturen. :-) Dan blijkt het een hele stijve, degelijke, velomobiel die je een veilig gevoel geeft.

De Rohloff-naaf.
Daar had ik me veel van voorgesteld. Helaas, mij viel het tegen. Veel lawaai en 14 versnellingen op 1 shifter maakt dat je heel precies moet schakelen. Dat valt te leren, maar springt dit exemplaar ook nogal eens in een valse versnelling: terugschakelen als ik opschakel, of andersom. Of juist blijven hangen in de oude versnelling. Dat ken ik van mijn 7-naafs versnelling op mijn Stabilo. Met wat onderhoud snel te verhelpen, maar het komt ook snel weer terug. Dus niet helemaal onderhoudsvrij, die Rohloff naaf? Hoe dan ook, in een velomobiel is een valse versnelling echt vervelend. Als je harder wilt, moet je veel schakelen en met al die missers gaat dat niet lekker. Maar misschien is dit exemplaar een uitzondering?

Ook voel ik het gewicht van de fiets bij het optrekken. De fraaie afwerking heeft blijkbaar zo zijn gevolgen. Wil ik dat? Ten opzichte van een gewone fiets met een echte stadsroute is mijn route misschien 'immer gerade aus', maar ik moet toch dwars door Hengelo langs 10+ stoplichten, of over bochtige wegen door het Twentse coulissenlandschsap. Dat is veel remmen en optrekken. Door de naaf en het gewicht kom ik niet boven de 32km/u uit tijdens de testrit. Thuis blijkt uit mijn GPS-log inderdaad dat ik met de Orca trager optrek dan met andere velomobielen. Mijn conclusie is dat de Orca eigenlijk het best tot zijn recht zal komen als luxe-fiets met electrische trap-ondersteuning, maar daar ben ik niet naar op zoek.

Met pijn in mijn hart valt de Orca af, wel gelukkig dat ik die tweedehands Versatile niet heb gekocht.

Black Beauty