Nieuw PR met Greenguards en de kortste rit ooit met Magic Bullet

PR met Greenguards

Jawel, daar is-t-ie dan, een nieuw PR op Greenguards rondom: 36.58km/h gemiddeld. Nauwelijks sneller dan mijn vorige PR (36.3km/h), maar toch. Lekker wel op Greenguards.

Gedurende eerste 9km van de terugweg gisteravond lag het gemiddelde zelfs boven 40km/h! Ook lukte het me om een km of wat zeer dicht onder de 50km/h op eigen kracht te komen. Nu is het 2e deel van mijn rit altijd trager (iets bergop en huiswaarts iets bochtiger), dus het duurt nog wel even voor ik 40km/h gemiddeld over het hele traject haal.

Helaas werd het toch nog spannend toen ik een 1.5km achter een trekker aan moest blijven hangen. Uiteindelijk kon ik hem passeren via een (leeg) parkeerterrein. Een echte TIS dus, en zonder TIS geen PR dit keer.

Laten we even kijken naar het verschil in omstandigheden:

	Oud PR	Nieuw PR
Gemiddeld Top Voorbanden	36.28 52.05 Durano	36.58 51.22 Greenguard
Achterband	Greenguard	Greenguard
Temperatuur	11oC	18oC
Lucht	bewolkt	zonnig
Wegdek	droog	droog
Wind	ca. 4Bft NO (tailwind)	zeer weinig

Ik weet me te herinneren dat ik bijna geen oponthoud had bij het vorige PR, dat was een hele sterke rit met wat tailwind. Toch heb ik hem weten te kloppen op Greenguards in vrijwel windstilte en een trekker voor mijn neus, maar dan wel met hogere temperatuur.

Het wordt echt tijd voor een uitroltest voor een goede vergelijking.


Kortste rit ooit voor Magic Bullet

Vandaag een gek record: de kortste rit ooit voor Magic Bullet: 120m, met 5.83km/h gemiddeld, top van 14.17km/h.

Niets kapot, geen lekke band...

Ik wilde even showen bij de nieuwe lokale fietsenmaker (ik ben ook net een klein kind). Wij vinden het belangrijk om te integreren in onze nieuwe woonomgeving, dus ik ben even gaan kijken bij de nieuwe fietsenmaker bij ons om de hoek. Natuurlijk meegedaan met de loterij voor een skelter voor de kids of een mountain bike voor mezelf (er zijn hier nogal wat onverharde wegen, dus misschien nog een hobby erbij).

 

De nieuwe lokale fietsenmaker

met Magic Bullet voor de deur

 

Sloot heeft een mooie plek denk ik, met een ruime etalage, waar best een velomobiel in kan staan!  Bovendien heeft hij diverse high-end racefietsen en mountain bikes, en leuke hebbedingetjes. Ik heb een klein tooltje gekocht voor onderweg, met oa spakenspanner. De eigenaar wilde wel even kijken naar mijn raketfiets, vond het leuk en was geinteresseerd. Hij zag er ook wel wat in omdat ook hij ziet dat er steeds meer velomobielen rond rijden. Dus wie weet. Uiteraard heb ik hem de websites van diverse fabrikanten doorgegeven.

 

Ook heb ik wat van hem geleerd: mijn ketting was toch te vet, terwijl ik echt dacht er maar weinig olie op te smeren. Ketting schoonmaken met alleen een droge doek werd door hem goed bevonden, dus dat blijf ik doen.

 

Tot slot, bij hem is 2 op de 3 verkochte fietsen een e-bike! Trapondersteuning verovert Nederland (of in ieder geval Twente) dus in rap tempo...



Marathon Greenguards rondom

En opeens gebeurt er een hele hoop, zowel op het werk als prive, waardoor er even geen tijd is om veel te bloggen. Onder andere hebben we bijna ons huis in het westen des lands verkocht. Ook hebben we met hele gezin tijdens Hemelvaart ons eerste zeiltochtje gemaakt dit jaar.

Gister even op mijn vrije dag snel een post ingeklopt, vanavond de foto's erbij. Ik kies voor de kern van mijn blog: de velomobiel. Andere ideetjes (het boottochtje, een lente video, het vervolg op waarom Hollanders fietsen, schijnbare wind en velomobielaerodynamica) voor posts komen later wel.

Allereerst ben ik bezig om bovenaan mijn blog een menu-structuurtje aan te leggen. Inmiddels hebben enkelen die al ontdekt, behalve die van mijn ritstatistiek...zo belangrijk is dat dus ook weer niet voor de lezers.

Greenguards rondom
Anyway, kort geleden heb ik beschreven hoe snel mijn Durano's versleten waren. De rechter voorband na nog geen 2000km, de linker na waarschijnlijk ~3000km; die had ikzelf nog niet vervangen. Inmiddels heb ik de linker ook lek gereden en staat mijn tikker op 4 lekke banden in 2500km...dat vereist maatregelen. Als forens wil ik zonder nadenken en met redelijke zekerheid over aankomsttijden kunnen reizen. Geen gezeur met lekke banden dus. 1 van de alternatieve tips was om de uitlijning na te meten. Die blijkt in orde te zijn; ca 1mm verschil. Waarover later meer.

Achter had ik al eerder besloten om op een Marathon Greenguard (47-406 20x1.75) te gaan rijden en dat bevalt best goed, een prima antilekband met redelijke rij-eigenschappen. Rolweerstand is redelijk vergelijkbaar met de Kojak. Grip is beter. Comfort iets minder. De Marathon Supreme zal ik niet nog eens afbranden, want die bevalt prima als reserve-vouwband. Ballonbanden en F-lites passen niet op de Mango, dus de keuze is beperkt.

Als voorbanden heb ik een smallere Greenguard (40-406 20x1.50) gekozen met SV7 binnenband, op advies van Sinnerbikes. Ik was een beetje op mijn hoede, want juist de andere bandenmaat van de Supreme maakt dat Wim Schermer en ik daar totaal verschillende ervaringen mee hebben.

Hieronder mijn eerste ervaringen met de Greenguards als voorbanden, na 3 dagen woon-werk. Allereerst is het een zware, stijve band. Het omleggen gaat dan ook lastiger dan met een Durano, maar eigenlijk legt hij boven verwachting makkelijk om, ook op het 19mm velgje. Helaas moet ik wel constateren dat ik door het vele lekrijden wat braampjes op de velgen heb. Heel voorzichtig, want aluminium, bijgeschuurd, zodat die geen lekke band kunnen veroorzaken. Eerst maar eens oppompen tot 6.5bar en test rijden, 7bar wordt als max opgegeven door Schwalbe.

Meteen bij de eerste rit moet ik al vol in de ankers voor een auto van rechts. Het omhoogschietende voorjaarsgroen maakt sommige kruisingen onoverzichtelijker dan ik gewend ben, oeps. Half slippend kom ik tot stilstand. Ik blijk vrij goede grip te hebben op het vochtige wegdek met deze gloednieuwe banden. Schijnt beter te worden na inrijden.

Verder valt me op dat ik in een totaal andere Magic Bullet rij. Niet beter of slechter, maar het rijgedrag is flink anders op de Greenguards dan op de Durano's. Met de Durano's was Magic Bullet veel levendiger, stuurde directer, accelereerde makkelijker. Maar, op 7-8 Bar was het comfort ook erg spartaans, op rechte stukken en op snelheid werd het stuurgedrag zenuwachtig, en ik moest de kop erbij houden met zijwind.

De ballerina op Durano's - Magic Bullet op spitzen.

De Greenguards zijn dan meer...soldatenkistjes?



Met de Greenguards heb ik gevoel dat ik meer een vliegwiel aan het aanzwengelen ben, optrekken lijkt zwaarder, maar eenmaal op snelheid houd ik het makkelijker vast. Zouden 3 zwaardere banden zoveel uitmaken? Blijkbaar wel...

Sturen gaat ook wat zwaarder, ik voel het nu een beetje wringen in de bochten en ik denk dat ik een oorzaak van de hoge slijtage van de Durano's te pakken heb: ik rijd een bochtig traject. De Durano's nodigden uit tot gooi- en smijtwerk. De Greenguards minder.

Toch kom ik nog steeds snel de bochten door op de Greenguards, want... pootje lichten gaat moeilijker. huh? Bij de Durano's in snelle bochten voel ik Magic Bullet geleidelijk en langzaam omhoog komen, als een lichtvoetige, elegante dame in een zwierige dans. Even bijremmen voorkomt kapseizen en laat haar net zo rustig weer terug zakken. Wel link, want even niet opletten en je kiept zo om.

Die Greenguards willen niet omhoog. Nukkig schuift Magic Bullet wat opzij in een snelle bocht: onderstuur. Ik wil rechtdoor lijkt ze te zeggen. Onwillig gaat er soms eens iets omhoog om gauw weer terug te gaan als ik wat bij stuur. Ze is niet echt een ballerina meer. Wellicht heeft dit te maken met de perfecte ronde bolling van de smalle Durano's vs de wat meer hoekige, bredere Greenguards.

Grappig genoeg hebben de Greenguards toch wat 'pop', voor de snowboarders onder ons. Bij een verkeersdrempeltje op springt soms, ploep, de voorkant omhoog boven de drempel. Bij de Durano's is het meer alle kanten op stuiteren.

Al met al geven de Greenguards een rustiger en voorspelbaarder rijgedrag, maar (of dus?) de pretfactor is lager.

Zijn ze trager dan de Durano's? Ik kan het nog niet zeggen, maar sneller zijn ze niet op mijn traject. Als ik naar mijn snelste tijd op Greenguards rondom kijk (34km/h onder niet-ideale condities want veel verkeer), dan denk ik dat het niet veel uitmaakt, maar een PR heb ik er dus nog niet mee gereden.

Zodra mogelijk ga ik een uitroltest doen en dan weet ik meer.

Ook een dame kan haar pootje lichten

Speciaal voor mOnique, die graag leest wat er door je heen gaat als je een lekke band hebt.
Speciaal voor L@r3nz, die graag over velomobiel onderwerpen leest.

Inmiddels heb ik 2255km gereden met Magic Bullet en sinds eergisteren ben ik 3 lekke banden verder.
1x uitgescheurd ventiel doordat de binnenband niet goed gecentreerd was (linksvoor)
2x een versleten Durano (rechtsvoor)

Vrijdag was ik eindelijk eens op tijd naar huis en trapte ik vlotjes door het Twentse land. Bijna weekend. Het betere weer had ook de boeren wakker gemaakt. Ik mocht weereens hobbel-de-hops door een stuk modder en drek heen rijden, achtergelaten door een trekker of zo. Allemaal geen probleem, hoort erbij, maar dit keer was het pech.

Eenmaal uit de drek, bleef Magic maar door hobbelen. Foute boel daar rechtsvoor. Aan de kant gezet en  jawel, rechterband helemaal plat. Om mijn eerste gedachten speciaal voor mOnique samen te vatten had ik een verwijzing willen maken naar Quezzzt's samenvatting van vloekafkortingen behorend bij de gamer-generatie, maar hij heeft die post schielijk ingetrokken. Jammer. Maar goed: F#$%! en uiteraard goed oud-Hollands k.. en GVD. Eerst naar huis bellen om te melden dat het eten wel weer uit kon. Nog voor ik had opgehangen begon het te regenen en kon ik wederom putten uit Quezzzt's lijstje.

Gauw mijn regenjack (altijd klaar in de bak) aantrekken en aan de slag. Alle benodigde spulletjes klaar gelegd in de, inmiddels stromende, regen. Nog even het instapgat afsluiten om het zitje droog te houden. Mijn favoriete bandenwissel truc tevoorschijn gehaald: een Boer'n yoghurt bus met daarin mijn reservebinnenbanden. Binnenband eruit, busje onder de Mango geplaatst bij de draagarm. Zo kan het wiel vrij draaien en ik begin er weer lol in te krijgen, in de wetenschap dat ik de band vlotjes kan wisselen. Ik ben immers goed voorbereid.

Band eraf. Marathon Supreme uitvouwen, binnenband erin. Talkpoeder heeft geen zin, het regent te hard. He, pomp vergeten te pakken. Omdat ik nog de vuile was van mijn werk mee had, begint het nu toch wel een rommeltje in de bak te worden. De 4-puntsriem helpt daar ook niet bij. Het regent zo hard dat alsnog alles nat gaat geworden, helaas.

Die Supreme is niet echt handig om de 19mm velg heen te krijgen en zo zit ik toch nog even te prutsen. Ook krijg ik hem niet echt lekker gecentreerd, jammer dan, ik wil naar huis. Oppompen, zooi opruimen, inmiddels is alles drijfnat, jas uit (meteen zelf drijfnat en koud!), instappen, naar huis bellen en wegwezen. Ik heb er ruim een kwartier over de wissel gedaan. Ik moet nog even flink doortrappen om warm en droog te worden. Maar als het even later op houdt met regenen, is dat vlot gebeurd. Kleine ergernis is dat de Supreme me niet zo snel thuis brengt, maar het weekend kan beginnen!

Vanmiddag gekeken wat er aan de hand was. Na 1981km (ik had hem al eens vervangen) is de rechter Durano alweer versleten. Dat is sneller dan mijn geplande wisselpunt van 2500-3000km. De binnenband is ook niets meer waard. Naast een lek op het loopvlak, 2 snakebites (4 gaten dus) omdat ik er onwetend mee ben doorgereden door de prut. In eerste instantie geprobeerd te plakken, maar het bleek een heilloze zaak, de grootste snakebites kreeg ik niet dicht.

Dit betekent dat de Durano's niet duurzaam genoeg zijn (wat is dat toch met die Schwalbe namen, Durano's zijn niet durable, Supremes zijn niet surpeme...) voor mij. Ik wil elk halfjaar, 2500-3000km, banden wisselen, niet elk kwartaal...De beslissing is snel genomen, ik zal met Greenguards rondom gaan rijden. Volgende week meteen bestellen bij Sinnerbikes.

Magic Bullet kan haar pootje lichten.

Haar linkerwiel kan zo vrij draaien bij de bandenwissel.

Yoghurt potje met reserve biba's eronder. Speciaal voor de foto onder het linkerwiel gezet.

Bandje wisselen is nu zo gepiept. Quest-rijders eat your heart out!

Pomp, opgevouwen Supreme als thuiskomertje, busje talkpoeder, biba en plakspulletjes op een plastic zak.

De snakebite die ik niet meer dicht kreeg.

Van boven naar beneden: een versleten Durano (linksvoor) buitenkant, de nieuwe Durano, de versleten Durano (rechtsvoor) as-kant. Aan de as-kant komt het canvas er al door na 1981km met 1x per rit 1 scherpe bocht om heel langzaam de uitrit uit te komen...waarbij de band dus wat langs de wielkast schuurt.

Boven: nieuwe Durano. Onder versleten Durano, het loopvlak na 1981km.

(Winter)achterbanden voor de Mango: Marathon GreenGuard

Afgelopen weekend heb ik de ketting, tandwielen en derailleurs schoongemaakt, een vierpuntsgordel geplaatst (waarover later meer) en eindelijk De Marathon GreenGuard als achterband getest in een uitroltest. Zie 4 eerdere posts over (winter)banden voor de Mango.

Smeren had ik al weleens gedaan maar het schoonmaken van de ketting werd echt een keer tijd. Ik vond hem al een beetje viezig toen ik Magic Bullet kocht, inmiddels 1200km geleden. Op advies van mijn race-fiets-gekke zwager uitsluitend een droge doek gebruikt. Schoonmaakmiddelen zouden ook de olie uit de schakels weghalen en dat wil je niet. Her en der kwamen wat zwarte klonten uit de wieltjes tevoorschijn. Die hadden er misschien eerder uit gemoeten. Daarna alles licht gesmeerd. Op weg naar het uitrolviaduct klonk het allemaal weer als een zonnetje.

Aldaar aangekomen was het bewolkt, een droog tot licht vochtig wegdek, 7-8 oC, 1020mBar en 2Bft N (in de rug). Slechts gedurende 1 kort moment kwam er tijdens de tests een waterig maarts zonnetje door, dat de metingen niet beinvloed kan hebben.

Vandaag test ik de volgende 20 inch achterbanden: ingereden Marathon Supreme (735km) en de nieuwe Marathon Greenguard ten opzichte van mijn referentieband, de oude Kojak draadband. Voor heb ik de Durano's op 8,5 bar, alle achterbanden zitten op 5 bar.

De Kojak referentie breekt dit keer alle records: 773m uitrollen en 28km/h max snelheid. Dit moet het gevolg van het schoongemaakte mechaniek zijn, mogelijk in combinatie met de zwakke rugwind. Temperatuur, luchtdruk en vochtigheid van het wegdek waren vergelijkbaar met eerdere testcondities. Gelukkig normeer ik ten opzichte van deze standaardband, anders viel er weinig te interpreteren.

Een en ander heeft tot gevolg dat de meetfout op de referentieband tussen de dagen iets toeneemt. Nog steeds een nette relatieve standaard deviatie (RSD) van 6% op de uitrolafstand en 4% op de maximale uitrolsnelheid tussen de dagen. Alle metingen binnen 1 dag hebben nog steeds een RSD van 0.7 - 1.5% voor zowel snelheid als afstand.

25mm Velg
Achter	Type	Maat ETRTO (Inch)	Biba	Druk (bar)	Afstand (%)	Snelheid (%)
Kojak	draad	35-406 (20x1.35)	SV6	5	100%	100%
Kojak	draad	35-406 (20x1.35)	SV6	4	98%	99%
Kojak	draad	35-406 (20x1.35)	SV6	3	96%	98%
Marathon Supreme	vouw	42-406 (20x1.60)	SV7	5	90%	92%
Marathon Supreme ingereden	vouw	42-406 (20x1.60)	SV7	5	93%	96%
Marathon Greenguard	draad	47-406 (20x1.75)	SV7	5	99%	99%

Alle metingen tenminste 3x uitgevoerd. Alle waarden ~1% RSD. Let op: de Kojak is als draad en als vouwband beschikbaar. De Marathon in 20 inch als 47-406 en als 40-406. De keuze is reuze in 26inch. Resultaten laten zich niet zomaar vertalen naar andere maten. 

Ruim 700 km inrijden verbetert de prestaties van de 20 inch Marathon Supreme. Helaas is hij onder de beschreven testcondities nog steeds beduidend trager dan de oude Kojak, zelfs als die tot slechts 3bar is opgepompt. De Supreme is een dure, trage, luidruchtige, oncomfortabele band met als enige echte voordeel dat het een vouwband is, zodat hij makkelijk mee kan als reserveband. De grip is wel wat beter dan van de Kojak, maar niet bijzonder.

 

De Marathon GreenGuard is niet echt praktisch om mee te nemen als reserveband.

Een durano ligt erachter.

De Marathon GreenGuard is een grote draadband die niet erg geschikt is als reserveband om mee te nemen. De band legt iets lastiger om dan de Kojak, maar geeft geen echte problemen.

De gloednieuwe Marathon GreenGuard is niet significant trager dan de oude Kojak bij de gegeven condities.  Na inrijden zou de GreenGuard weleens sneller kunnen zijn...Ook de pendeltests van Wim Schermer laten maar een marginaal verschil zien tussen de GreenGuard en de Kojak met de 26 inch banden bij 5 bar, met de Kojak als iets tragere band. Andere voordelen van de GreenGuard ten opzichte van de Kojak zijn: betere antilekbescherming, langere levensduur (beiden volgens Schwalbe) en beter te rijden bij lage druk (Pendeltest Wim Schermer). De Kojak geeft wat meer comfort (Test Kees van de Fietsbond), maar ook de GreenGuard lijkt me tot nu toe een stuk comfortabeler dan de Supreme.

Waarom de GreenGuard gekozen als testband? Ik was op zoek naar een winterband als alternatief voor de gladde Kojak, waarmee ik dwars op de parkeerplaats heb gestaan. Na aanschaf van de Supreme blijkt de rolweerstand daar zwaar van tegen te vallen. Na aanschaf van de Green Guard blijkt weer uit de tests van Wim Schermer dat deze band verbazend slecht presteert qua grip onder winterse omstandigheden, helaas. Eigenlijk valt hij dus af als winterband. Dit is mijn lijstje met overige afvallers van winterbanden:

Vredestein Perfect Moiree - matige lekbestendigheid en ernstige problemen met omleggen
Schwalbe Big Apple - past mogelijk niet op een Mango Sport
Marathon Supreme - gekocht, redelijke grip (2x met achterwiel uitgebroken, 2x grip terug gekregen) maar hoge rolweerstand en slecht comfort.
Continental Top Contact Winter - uitstekende grip, maar beperkte antilekbescherming (misschien Michelin Protek als biba gebruiken?!), hoge rolweerstand, beschikbaarheid van 20 inch maat voor de Mango is mij onduidelijk.

Conclusie
Omdat de GreenGuard geen betere grip heeft dan de gladde Kojak in winterse condities (Wim Schermer), heb ik dit jaar geen bevredigende winterband gehad. Gelukkig is de winter voorbij en kan ik de GreenGuard nu als betrouwbare, vrij snelle 3-seizoenen band gebruiken. De Supreme is onbevredigend als band. Alleen als reserveband voldoet hij. Opgevouwen verdwijnt hij hops in het ruim.

Naschrift
De maandag na mijn bandentest verpulver ik op de GreenGuard mijn PR van 31.6km/h naar 34.2km/h gemiddeld over 19km, maar liefst 8% sneller. Ook klokt zelfs mijn GPS eindelijk eens een topsnelheid van meer dan 50km/h. De redenen zijn niet alleen de GreenGuard maar ook de schone ketting en de bandenspanning die eindelijk terug omhoog kon na al die gladheid. Tot slot kan ik met de vierpuntsgordel beter de mijn kracht op de fiets overbrengen.

Nieuw PR - banden perikelen

Gisteren de ritstatistieken bijgewerkt en vandaag alweer een PR: 31.59km/h (+0.33km/h) gemiddeld over 19km met een respectable top van 45.89km/h op de GPS (49km/h op de Enduro). Voor het eerst een rit binnen de 36min.

Was gister de evenaring van het vorige PR misschien nog toe te schrijven aan de 4Bft oostelijke rugwind op de terugweg, vanavond was het niet meer dan 2-3Bft en heb ik voor mijn gevoel eindelijk de Marathon Supreme overwonnen. Het ging echt lekker, grote stukken rond de 40km/h op eigen kracht gereden (OK, klein beetje afdalen).

Wel is inmiddels de vervanging van de Supreme binnengekomen: de Marathon Greenguard. Waarom de Greenguard komt in een andere post. Na de skivakantie wordt de Greenguard getest tov de oude Kojak en de ingereden Supreme in een uitroltest. Want wat ik er nog niet bij heb verteld is mijn typische rittijd op de heenweg: 27.16km/h...Heen is iets bergop en met een beetje tegenwind lijkt het opeens wel alsof de Supreme zich door het asfalt heen moet ploegen in plaats van er overheen. Gisteren: 25.36km/h gemiddeld op de heenweg. Op de heenweg kan ik me helemaal stuk rijden.

De conclusie: de Supreme lijkt me een prima reserve (vouw)band.


Volgend onderwerp: ongeveer een week geleden stond ik opeens lek met de enige band die nog niet lek is geweest: linksvoor. @#$%-Durano? Had ik hem toch ook moeten vervangen? Maar hij leek nog nieuw, moet ik dan toch Greenguards rondom?

Niets van dat al. De oorzaak bleek dit weekend bij het plakken van de binnenband: het ventiel is flink uitgescheurd en de biba kan in de prullenbak. Het was me al opgevallen dat het ventiel niet helemaal recht voor de opening in de velg zat...te weinig aandacht aan besteed. Er zat geen ringetje rond het ventiel. Ik zou denken dat dat helpt om de boel op zijn plek te houden, maar zijn daar andere meningen over?

Bij de plaksessie bleek ook dat de biba van de Kojak achter helemaal niet lek is, 3 dagen opgepompt in de gang gelegen en al die tijd op druk gebleven. Maar die liep toch langzaam leeg?! Tot 2x toe het ventiel niet goed vast gedraaid? Kan, maar het lijkt me onwaarschijnlijk. Des biba's wegen zijn soms ondoorgrondelijk. Band terug in mijn potje met reserve biba's.

Kortom: plaksessie zonder te plakken & 2x (niet 3x) lek op 1000km. Ik hoop dat dat laatste geen trend is.

(Winter) banden voor de Mango (4)

Marathon Supreme is teleurstelling in uitroltest

Vandaag de uitroltest met de 20x1.60 Schwalbe Marathon Supreme 2012/2013 als achterband gedaan . De druk is 5 bar. Overige condities: Licht bewolkt, 0 oC, 1015mBar, 2Bft Oost (in de rug).  Wegdek licht vochtig, deels droog.

Op basis van de pendeltests van Wim Schermer zijn de verwachtingen hoog, maar Rots op Drie Wielen is minder positief over de Supreme. Wim heeft een 26x2.00 getest. Rots een 28x1.60 achter + 2x 20x1.60 voor.

Eerst weer de Kojak bij 5 bar als referentie. Vandaag was geen snelle dag: met de Kojak haal ik nog geen 700m. Misschien omdat het zo koud is? Niet omdat de Kojak een beetje lek blijkt (vanmorgen moet ik er weer iets bijpompen), want na 3x uitrollen was hij nog steeds 5 bar.

Daarna de Supreme erop gezet. Het is een stugge, brede band die met wat moeite om de velg heen komt. Ook de brede SV7 binnenband helpt niet mee. Dat ging met de Durano wel wat makkelijker. Daarna het viaduct af, weer met een afzet 4-6km/h. Hieronder de tabel met resultaten.

Achter (25mm)	Biba	Druk (bar)	Afstand (%)	Snelheid (%)
Kojak	SV6	5	100%	100%
Kojak	SV6	4	98%	99%
Kojak	SV6	3	96%	98%
Marathon Supreme	SV7	5	90%	92%

Alle getallen op basis van 3-4 metingen. Alle percentages tov Kojak bij 5Bar, diezelfde dag gemeten. Meetfout binnen 1 dag: RSD ~1%. Meetfout tussen dagen (Kojak 5Bar): RSD 3-4%. Alle verschillen zijn statistisch significant.

De Supreme behaalt een krappe 90% uitrolafstand en 92% snelheid tov Kojak 5 bar, nog slechter dan de Kojak bij 3 bar (onder de adviesdruk). Dit zijn duidelijk andere resultaten dan de pendeltest van Wim Schermer. Het bevestigt de indruk die Rots op Drie Wielen had. Ook bevestigt de meting mijn eigen indruk: terug naar huis op de Supreme is het opeens hard werken geworden om boven de 30km/h uit te komen, daar waar ik gisteravond nog 35-38km/u ging. De lol gaat er wel een beetje af, zo zwaar gaat het.

Een hogere druk helpt niet, vrees ik, de Supreme schijnt er niet veel beter van te worden, en 5 bar is meer dan genoeg achterop de Mango.

Het is dat het komende week gaat sneeuwen en dat de Kojak nogal versleten is, maar anders had ik de Supreme er weer af gehaald. Nu krijgt hij nog een kans. Misschien verbetert de rolweerstand nog wat na inrijden...blijft de vraag waarom deze grote tegenvaller, waarover meer in een volgend blog.

De conclusie, beste Mango-rijders: een 20 inch Schwalbe Marathon Supreme 2012/2013 is nog steeds een slome band. Prima grip (heel belangrijk) en goede antilek zeggen ze bij Schwalbe, maar koop hem niet als je hard wilt gaan.

Ik ben een illusie armer en ruim 40 euro lichter. Op zoek naar een alternatief, misschien de Big Apple?!

(Winter) banden voor de Mango (3)

Vervolg Achterband
Voordat de Marathon Supreme en de Kojak met elkaar vergeleken kunnen worden, moet ik een helling vinden waar ik vanaf kan rollen voor een uitrolproef. Ik wil een recht stuk weg, berg af en niet te ver bij huis vandaan. Ik kies het viaduct van de Deldensestraat van Borne naar Delden over de A35/A1. Helaas loopt dit in zuidwestelijke richting, pal tegen de overheersende windrichting, maar het is een bosrijk gebied, dus ik denk dat het met de wind wel meevalt.

Om de uitrolproef te valideren, ga ik op twee verschillende dagen meten: 01 en 06 jan.
Op beide dagen zijn de weersomstandigheden redelijk gelijk: droog, maar een vochtig wegdek, 7-9 oC. Op 01 jan is de luchtdruk iets lager (1004 vs 1025mBar) en de westelijke wind iets harder (3Bft vs 2Bft).

Op 01 Jan test ik de Kojak met 5Bar en 3Bar. Op 06 Jan met 4Bar en 5Bar. De Durano's voor hebben beiden 8.5Bar op beide dagen. Magic Bullet en mezelf probeer ik beide dagen zoveel mogelijk hetzelfde te houden. De schuimkap gaat erop en ik probeer kleding en gewicht zo veel mogelijk hetzelfde te houden. Ik start vanuit stilstand en zet af met 1 hele slag in het laagste verzet tot minder dan 6km/h.
Ik meet met mijn fietscomputer (Cateye Enduro 8) de afstand vanaf een vast startpunt op het viaduct. Ook meet ik de topsnelheid met de Cateye. Dit is nauwkeuriger dan met de GPS, die met nogal een vertraging de snelheid meet. Op 06 jan meet ik met een meetlint de verschillen in afstand na. Dit is preciezer dan de 10m nauwkeurigheid van de Cateye, maar het blijkt geen effect te hebben op de resultaten. Op 01 jan doe ik 4 metingen per druk, op 06 jan 3 metingen per druk.

Het vaste startpunt op het viaduct

Alle metingen (afstand en topsnelheid) blijken een standaarddeviatie van minder dan 1% te hebben. Verbazingwekkend klein. Dit is inclusief passerende auto's en uitwijkingen voor fietsers. Gezien de kleine afwijkingen binnen 1 meetserie, rapporteer ik alleen de gemiddeldes. Er ontstaat een mooie trend: 1 bar lagere druk geeft me 2% minder uitrolafstand en 1% minder topsnelheid. Te mooi om waar te zijn: E=mv2?!

 

Uitroltest resultaten bij verschillende druk in de Kojak achterband

 

 

Kojak		Top	01-jan-13	06-jan-13
Druk (bar)	Afstand (%)	Snelheid (%)	Afstand (m)	Afstand (m)	Verschil	Verschil (%)
5	100%	100%	703	737	34	5%
4	98%	99%		720
3	96%	98%	675

Echter, de verschillen in uitrolafstand tussen de dagen zijn groter dan op 1 dag: 5% ipv minder dan 1% op 1 dag. Als gevolg kom ik op 06 jan met 4Bar verder (720m) dan op 01 jan met 5Bar (703m)...Geen idee van de oorzaak, misschien toch de hardere tegenwind op 01 jan?

Hoe dan ook, dit betekent dat ik telkens een 'gouden standaard' moet testen op een testdag. Voorlopig is dat dus de Kojak bij 5Bar en de Durano's bij 8.5Bar. De Marathon Supreme is inmiddels binnen en ligt klaar voor een meetserie.

(Winter) banden voor de Mango (2)

Het valt tegen wat er beschikbaar is aan bandentestinformatie voor de Mango (zie vorige blog), dus ik zal zelf aan de slag moeten.

Achter band
De fiets.nl test heeft geen banden getest die als achterband relevant zijn. Achter is het gebruikelijk om een wat dikkere band te nemen die bij een wat lagere druk (Wim Schermer adviseert 4 Bar, en ik kan bevestigen dat 4.5 Bar echt de max is) meer grip heeft met voldoende lage rolweerstand. Helaas voor mij test Wim Schermer (Quest rijder) dit soort banden bij deze druk alleen met 26". Daar hebben dus alleen Quest en Strada rijders wat aan.

De toppers Super Moto en de Furious Fred vallen om die reden al af: niet beschikbaar in 20". Voor mij bovendien niet interessant omdat ze geen antilekbescherming hebben. Niet praktisch voor dagelijks gebruik.

De negatieve verrassing: Mijn Kojak komt niet best uit de pendeltest. Alleen de Marathon Plus is nog iets minder, bij (te) hoge druk van 5 Bar althans. Want bij 4 Bar maakt het nauwelijks uit en bij 3 Bar presteert de Marathon Plus zelfs beter! Als comfortabele (lage druk) achterband zonder compromis op lekbestendigheid (6 op een schaal van 6 bij Schwalbe) of slijtage is de Marathon Plus eigenlijk een hele redelijke keus.

De positieve verrassing is de Marathon Supreme. De lage rolweerstand gemeten door Wim wordt volgens Schwalbe (voor wat dat waard is) gecombineerd met goede lekbestendigheid (5 uit 6) en een uitstekende grip (6 uit 6). Deze band lijkt daarmee op alle fronten beter dan de Kojak. Dit is opvallend omdat de Supreme de reputatie heeft een slome band te zijn, maar het nieuwe ontwerp oogt wel heel anders, dus wie weet.

Ik bestel een Marathon Supreme en ik let erop dat ik wel de nieuwe versie krijg. Helaas wel duur, ruim 40 euro. Ook check ik bij Sinnerbikes of de Supreme en de Kojak voor geplaatst kunnen worden, want 1 van beiden zal reserveband moeten worden. Dat is mogelijk op de Mango.

De vraag is natuurlijk of de 26" pendeltests zich vertalen naar 20" in de dagelijkse praktijk. Er valt vanalles af te dingen op de testcondities (zie de blog van Wim) en op deze vertaalslag, maar zelf denk ik dat de trend wel OK is. Gezien de beperkte beschikbaarheid van testgegevens, ga ik zelf uitroltests uitvoeren.

(Winter) banden voor de Mango (1)

Op dit moment rijd ik op op de volgende banden: Schwalbe Kojak achter en Schwalbe Durano's voor. Twee incidenten hebben mij doen besluiten om naar alternatieven om te kijken:
1- ik ben lek gereden met een Durano; hij is versleten, dus ik moet wel kijken naar een nieuwe band. Nu zit de nieuwe reserve Durano erop.
2- met een dun laagje sneeuw stond ik opeens overdwars op de parkeerplaats. Zowel de Durano als de Kojak worden door Sinnerbikes als zomerbanden verkocht. Als winterbanden met meer grip adviseren ze Vredestein Perfect Moiree's en Schwalbe Marathon Plus achter, alhoewel sommige medewerkers alle seizoenen met Durano's voor rijden.

Waar zou de perfecte (winter)band aan moeten voldoen? Voor mij is dit de volgorde:
1- Goede grip onder alle weersomstandigheden. Safety first.
2- Goede antilek bescherming. Ik fiets er dagelijks mee naar mijn werk en ik wil geen gezeur onderweg.
2- Lage rolweerstand. De lol van een velomobiel is natuurlijk om hard te gaan...
4- Comfort. Inmiddels heb ik gemerkt dat vooral de Kojak achter niet op te hoge druk moet. Max 4-5bar, anders stuiter ik uit Magic Bullet als ik over een klinkerweggetje ga. Een achterband die bij lage druk goed presteert is dus fijner en veiliger.
5- Prijs/duurzaamheid. Ik vind het niet erg een wat duurdere band te rijden, als hij maar goed presteert, en liefst wat langer mee gaat.

Met dit in gedachten overleg ik met Sinnerbikes.

...en dan blijkt dat er eigenlijk nog een criterium is: goede pasvorm. Ik had er nog nooit van gehoord, maar blijkbaar bestaat het dat banden niet altijd goed passen. Op dit moment schijnen de Perfect Moiree's daar last van te hebben. Ik zie mezelf al prutsen in de stromende regen in het donker omdat Vredestein niet in staat is de juiste maat te maken. Die vallen dus af.

Ook de Marathon Plus blijkt niet ideaal. Wel perfect antilek, maar een beroerde rolweerstand. Dus gaan we verder zoeken naar de ideale (winter)band.

Tijd om eens te gaan kijken op Internet, bijv (kent iemand nog andere recent fietsbandentests op Internet?):

De samenvatting van de rolweerstandtests van Wim Schermer

En de fietsbandentest van fiets.nl

In een volgende blog ga ik kijken wat deze tests betekenen voor de Mango.

De eerste woon-werk forenzen ritten

Na mijn ontgroeningsrit van Groningen naar Delden met de Mango, heb ik de eerste weken van december kunnen forenzen in een velomobiel. De statistieken volgen nog, maar in het kort: Geweldig! Telkens kijk ik uit naar het ritje. Ik zit droog, het gaat snel en ik bouw gestaag conditie op, hoewel het in het begin vooral het wegfietsen van spierpijn is geweest.


Een paar bijzonderheden:

Zelfs bij vorst is het snel lekker warm onder de kap. Ik heb een dunne fleece broek en shirt gekocht omdat uitsluitend thermische kleding te koud is rond het vriespunt, een reden dat mijn spierpijn niet snel weg ging.

Door een dun laagje sneeuw velomobielen gaat prima, beter dan op de bukfiets, maar je hebt minder gevoel voor de gladheid. Ik rijd rustig van de schone weg de sneeuwwitte parkeerplaats op en ik sta opeens overdwars. Weinig grip met een Kojak achter (en Durano's voor)...

Weer en wind doet me dus niet veel, terwijl ik daar op de bukfiets echt geen trek in zou hebben gehad.

Ademhaling. Ik zit zo lekker comfortabel, dat ik vergeet diep adem te halen. Hierdoor verzuren mijn benen snel. Nog een reden voor de spierpijn. Ik moet bewust diep ademhalen en dan gaat het stukken beter.

Lekke band. Zoals eerder aangegeven had ik meer aandacht moeten geven bij de aanschaf aan de versleten rechter voorband. Op een avond rijd ik hem lek in het donker op een kort stukje klinkers. Ik rijd heel voorzichtig iets verder tot onder een straatlantaarn. Daar zit ik een halfuur te klooien om de band te wisselen. Dat had ik natuurlijk thuis moeten oefenen. Als ik eenmaal weet hoe het moet, liggen de nieuwe binnen en buitenband er snel omheen. De plaatselijke boer komt even kijken vlak voordat ik weer op pad kan. Thuisgekomen vind ik drie gaten in de binnenband en zie ik dat de buitenband flink versleten is. Reden om eens goed de bandenmarkt uit te zoeken. Waarover later meer.

Medeweggebruikers. Ook daar ga ik een aparte blog over maken. De claxon heeft zijn nut al bewezen. Breeduit fietsende scholieren en forenzen, mensen die aan de verkeerde kant van de weg me tegemoet komen. Het toppunt waren twee kletsende dames op een smal fietspad in Hengelo. Bellen, toeteren, nogmaals bellen en toeteren, het mocht niet helpen, ze keken niet op of om. Ze dwongen me tot bijna stilstand. Een luid 'dames' deed ze uiteindelijk omkijken. En deed mij beslissen dat ik voortaan om Hengelo heen rijdt (19.5 ipv 16.5km). Beter voor de mij en voor de bewoners van Hengelo.

Route door Hengelo heen 16.5km. Veel stoplichten, veel verkeer.

Route om Hengelo heen 19km. 2.5km om, maar hopelijk sneller en minder stress.

Vering. Er zijn stukjes klinkerweg waar ik bijna uit de Mango stuiter. Dat moet beter kunnen. Als de spierpijn weg is, gaan de snelheden richting 40km/u. Luchtweerstand gaat nu een rol spelen. Dat biedt ook mogelijkheden voor verbetering van Magic Bullet.

Tot slot: verlichting. Als je op onverlichte wegen veloteurt dan kan je er niet genoeg van hebben. Mijn Ixons schijnen nauwelijks ver genoeg vooruit, als ik met 40km/u over een bochtig weggetje rijd. Terwijl ze toch hoog gemonteerd zitten en dus verder weg schijnen. In de bochten vind ik ze niet breed genoeg schijnen en mis ik zicht op de berm. Ik ga op zoek naar een goede hoofdlamp. Wordt vervolgd.

Dit zal ongeveer de laatse blog van 2012 zijn. Gelukkig Nieuwjaar en veel velomobiel plezier. Happy New Year!

Velomobiel Test Verslag: Mango Sport

Na afloop van de Strada test had ik nog een ritje gemaakt in een oude Mango. In veel opzichten vertoonde hij identiek rijgedrag als de Strada, maar minus het bekende 26" zwiepje, logisch. Deze oude Mango was niet erg snel, maar ja, dat kon aan vanalles liggen. Mijn interesse was gewekt en tevreden ging ik van Dronten terug naar huis. Ik wist wat ik wilde: een snelle Strada of Mango.

Natuurlijk bleven de advertenties voor tweedehands velomobielen uit. Na weken te hebben gewacht, elke dag op ligfiets.net, e-bay en marktplaats kijkend, besloot ik rond te gaan bellen. Velomobiel.nl had een oude, te kleine c-alleweder die me even aan het twijfelen bracht. Uiteindelijk niet gaan testen: oud is misschien niet betrouwbaar genoeg en te klein is nooit goed. Bij Sinnerbikes besloten ze net om hun demo Mango Sport te verkopen. Dat klonk als een kans. Dus op naar Groningen voor een testrit.


Mango Sport

De Mango Sport behoort duidelijk tot dezelfde ontwerpfamilie als de Strada en de Quest. De Mango Sport heeft, net als de oude Velomobiel.nl Mango, de zijkant achter weggesneden om gewicht te besparen. Binnenin is hierdoor minder bergruimte, maar nog steeds genoeg voor een laptoptas en wat fietsspullen. De door Sinnerbikes ontwikkelde Mango plus en de Mango Tour hebben deze wegsnijding niet en hebben daardoor meer bergruimte dan de Strada, die immers een groter achterwiel heeft. Ik vind de ranke vorm van de Mango Sport zeer geslaagd, de bergruimte voldoende en ik val meteen voor het uiterlijk van het demo model, grijs van boven en wit van onder. Wel zit de grijze top vol met haarscheuren en dus zal hij worden geleverd met nieuwe top. De witte bak heeft ook wat beschadingetjes, maar ik denk dat ik daarmee kan leven. Mijn indruk is dat de Mango Sport wat dunner, makkelijker te beschadigen, carbon heeft om gewicht te besparen. Ook is het nette dashboard er om gewichtsredenen eruit gelaten. Het is duidelijk een kale, lichte velomobiel: geen claxon, geen dashboard, een geperforeerd zitje (ook verbeterde ventilatie!), weinig verlichting. Met de 2x 10(!) versnellingen is de boodschap duidelijk: er moet hard gegaan worden.

Gaten in het zitje van de Mango Sport. Gewichtsbesparing, betere ventilatie met behoud van sterkte (aldus Sinnerbikes).

Een kaal, maar effectief dashboard in de Mango Sport: 1 hoofdschakelaar, een fietscomputer en een lampje dat, heel handig, los genomen kan worden om bijv. op de kaart te kijken. Het ziet er niet uit, maar het werkt en het weegt ook niets.

Binnenin de Mango ziet het er redelijk netjes uit, al blijf ik erbij dat de afwerking niet bij deze prijs hoort. Er zitten geen draaishifters op het stuurtje, maar flippers. Hierdoor wordt de greep wat groter, dus prettiger, maar bij sommige standen prikt er een flipper in je been. Ik wordt naar een fietspaadje begeleid door een Sinnerbikes medewerker en dan zet ik aan. Het frame voelt stijf aan, de versnelling die ik bereik lijkt op die in de WAW en ik zit zo boven de 35km/u. Het viaduct op valt mee, eraf ga ik 47km/u en ik weet het vast te houden op 40 op het vlakke stuk. Het stuurtje maakt dat de Mango een beetje zwabbert bij deze hoge snelheid; ik heb nog niet de ervaring om echt in een rechte lijn te gaan. Ook bij deze snelheid snijdt de Mango Sport de bochten lekker aan. Het schakelen gaat vlot en de flipper is nauwkeurig genoeg voor de cassette met 10 versnellingen. Dit wordt hem.

Wel wil ik wat verbeteringen voor de veiligheid, ten koste van een paar honderd gram gewicht. Uiteindelijk zit ik gewoon op de openbare weg, in de stad en op onverlichte boswegen. Dus twee (ipv 1) grote koplampen, een claxon voor in de stad en een rode bies waarmee de boven en de onderschaal afgetaped wordt voor betere zichtbaarheid. Twee weken later zal ik haar naar huis rijden, joepie!