Verbeterde zichtbaarheid Magic Bullet

Zeker nu het mooier weer wordt en ik overdag woon-werk fiets, valt het mij op dat mijn grijze kap juist niet opvalt. De dubbele koplampen die mij in het donker zeer goed zichtbaar maken, helpen ook niets meer in het zonnetje. En ook mijn grijze dichte skihelm helpt niet echt. Omdat die te warm werd boven 15oC, was de eerste maatregel voor betere zichtbaarheid overdag simpel: een Magic Bullet knal rood-wit-grijs-zwarte open gewerkte fietshelm. Bevalt prima en ik heb het idee dat er door de sleuven meer verkoelende wind op het  koppie komt dan zonder helm.

Dan, wat te doen met de onopvallende grijze kap? Eerst dacht ik aan rood-witte strepen, maar na wat probeersels kreeg ik de indruk dat het er niet erg profi uit zou zien. Een groot pas op! verkeersteken? Dat is in de juiste kleuren, maar het leek me niet erg persoonlijk. Bovendien weet ik niet wat oom agent daarvan zou vinden.

Ook heb ik gedacht aan boze roofdier-ogen. Dat trekt altijd de aandacht. Maar, als je een paar keer een paard (DE regionale hobby hier in Twente) hebt ontmoet, dan weet je dat dat niet zo'n goed idee is....

Uiteindelijk heb ik voor onderstaand gekozen en ik vind het geslaagd. Vrolijk, strak reflecterend rood en opvallend. Besteld bij 123stickers.nl voor een paar tientjes. Tot slot heb ik me boos gemaakt op het Sinnerbikes.com logo. Niet erg strak met jaren 80 digi-lettertjes (sorry voor de jongens en meisjes in Groningen) in on-Magic Bullet groen. Dus daar heb ik gewoon Sinner (met Magic Bullet stip) van gemaakt. Een stuk strakker.

altijd leuk, spelen met de flitser op reflectie letters

Vrouwlief: 'wat is dat voor spikkel? Krijg je die er niet af?'

En toen was er licht (5)

Nog een laatste update over mijn fiets/hoofdlampje Xeccon S14. Het kapje heb ik verwijderd omdat het bijna geen effect heeft (zie posts 26 jan en 30 jan). Een diffusor heb ik geprobeerd door een schijfje op maat te knippen uit een plastic 2L melkpak. Prima diffusor, maar voor tegenliggers wordt het niet beter, misschien zelfs slechter. En ik heb geen profijt meer van de hot-spot. Dus die valt ook af. Eigenlijk bevalt het me allemaal prima zoals het lampje geleverd wordt. Als ik de lamp in de low stand gebruik heb ik genoeg licht op trajecten die ik ken en verblind ik niemand. Op onbekend en onverlicht terrein is de high stand weleens prettig.

Naar aanleiding van een vraag over brandtijd heb ik nog eea getest, nadat de batterij een aantal laadcycli had doorlopen. Zie tabel. Brandtijden zijn ruimschoots lang genoeg voor mij, maar veel minder lang dan de Belgische test rapporteerde voor de Xeccon S12: 4 uur op high. Dat leek me ook wel erg lang.

Brand tijd High @ 20oC (hrs)	2:00
Brand tijd Low @ 20oC (hrs)	5:30
Laad tijd @ 20oC (hrs)	2:00
Afmetingen lamp (LxD mm)	55x42
Gewicht lamp (g)	130
Gewicht batterij (g)	282

 De tabel heb ik ook toegevoegd aan de eerste post over dit lampje.

En toen was er licht (4)

Ik ga jullie nog een keer vervelen met mijn nieuwe Xeccon S14 lampje. Allereerst twee filmpjes waaruit duidelijk wordt waarvoor ik het lampje heb aangeschaft.

Zonder hoofdlamp...

 

 

...en met.

Vervolgens was ik wel nieuwsgierig naar de lichtintensiteit van de bundel. Dus pak ik mijn spiegelreflex met spotmeter en laat Magic Bullet de garagedeur beschijnen van ruim 2m afstand en meet ik de belichtingstijd. Dit geeft geen lux of lumen, maar relatieve verschillen in lichtintensiteit van de reflectie op het beschenen oppervlak, precies hoe ik de omgeving zie als ik rond rij met deze lampjes:

BundM IQ Speed lo: 100%
BundM IQ Speed hi: 400%
2x BundM IQ Speed hi: 400%, dus geen hogere intensiteit, maar wel 400% over een veel breder deel van de bundel
Xeccon S14 lo: 400%, dit komt goed overeen met de perceptie van het oog, ik had zelf al de indruk dat deze stand overeen kwam met hi op de BundM.
Xeccon S14 hi: 1600%

Als je dan weet dat de typische fietslampjes-LEDs in de body van de Mango Sport nog eens 16x minder licht geven dan de BundM in de low stand, dan is dat een best groot verschil (256x) met de S14...voor de fotografen onder ons: 8 stops dus het verschil tussen nog net doortekend zwart en wit op een ouderwetse foto.

Last but not least: wat ziet een tegenligger eigenlijk? Nou, dit (BundM IQ Speed high):

 Xeccon S14 low

 

Xeccon S14 high

Foto's genomen van ca. 7m afstand, op 1m80 hoogte (beiden 1/100 f5.6 ISO1600).

In de high stand is de S14 onaangenaam fel, zoals verwacht. In de low stand is de intensiteit inderdaad vergelijkbaar met de BundM, maar minder prettig omdat het licht 'harder' is, het is meer een puntbron. Dit komt omdat je rechtsteeeks in de LED kijkt, terwijl die bij de BundM netjes is afgeschermd. Ook valt me op dat mijn kapje niet veel uithaalt. Dit is nog voor verbetering vatbaar, misschien werkt een diffusor beter. Wordt vervolgd. Liefst zou ik ook een dimlicht grootlicht schakelaar op mijn stuur hebben, maar hoe?! Voorlopig ga ik overal met de lamp op low rijden, ook buiten de bebouwde kom.

Soms heb je van die dagen: tegenliggers

eigenlijk heb ik een hekel aan bloggen onder werktijd, maar dit moet ik effe van me afschrijven.

Vandaag zit ik eindelijk weer lekker te toeren, temperatuur omhoog, snelheid omhoog. Zie pendeltests Wim Schermer. Langzaam kruip ik op mijn Supreme achterband weer in de buurt van mijn PR op een Kojak: 29 km/h vs 31km/h. Nog steeds erger ik me aan Runtastic dat maar niet de pieksnelheden wil oppikken. Ik overdenk hoe ik dat inzichtelijk kan maken met een test vs andere Apps, want daar zitten aardige verschillen tussen merk ik.

Zo mijmerend kom ik bij een kruising over een breed fietspad, met stippellijn in het midden. Nu weer even opletten.

Fietsende tegenligger komt me tegemoet, zwabbert een beetje, rijdt nog langzaam van het oversteken maar blijft keurig op eigen baan. Ik denk dat ze me heeft gezien, dus ik toeter niet. Even de kruising scannen, geen verkeer maar wel rustig uitrollen (~28km/h). Terug naar de fietser. Precies op het moment dat we passeren zwenkt die opeens naar links! Ik kan niets meer doen en gelukkig zwenkt ze net op tijd weer terug. Het volgende moment is het alweer voorbij.

Even later, fietspad met dezelfde afmetingen komen er 3 fietsers tegemoet. 1 daarvan is een gehandicapte op 3 wieler, en die fietst naast een 2 wieler, breeduit op het pad. Deze passeer ik vaker en ik weet dat hij keurig opzij gaat. De derde fietser gaat voorop. Helaas gaat die voorste fietser zich ermee bemoeien. Deze gaat breeduit op het pad fietsen en gebaren dat ik langzamer moet...hierdoor ziet de gehandicapte mij niet meer en moet ik flink remmen en uitwijken om alles goed te laten gaan. Nou ja.

Nog geen honder meter verder komt een cross brommer mij tegemoet. Hij ziet me, maar onderschat (bewust?!) de snelheid (35km/h voor mij) waarop we samen op een flauwe bocht afkomen. Uiteraard snijdt hij deze vol over mijn baan, vlak voor mijn neus. dit is de enige situatie waar ik echt kan anticiperen: toeteren dan maar, en een klein beetje inhouden.

In het eerste geval zat iemand te slapen, in het tweede geval gaat iemand zich ergens goedbedoeld maar verkeerd mee bemoeien en in het derde geval had ik denk ik te maken met een opgefokte puber. Geen verwijt naar wie dan ook, maar de vraag voor mij blijft hoe ik beter om kan gaan met dit soort situaties. Nog defensiever rijden?! Nog meer lampen op mijn fiets?

Een kleine nuancering achteraf: Dezelfde avond rijd ik terug en krijg ik een telefoontje van mijn werk. Na de 1e weggedrukt te hebben besluit ik de 2e op te nemen, het is blijkbaar belangrijk. Ik wil naar huis (eten met de kids) en besluit dat ik wel rustig door kan rijden met 1 hand aan het stuur en bellen tegelijk (stom!). Uiteindelijk beland ik diagonaal middenop een kruising van twee fietspaden omdat ik met 1 hand de bocht niet kan nemen. Gelukkig hebben de twee fietsers die langs komen er geen last van, maar het leert mij weer wat bescheidenheid.

En toen was er licht: video's

Eigenlijk is dit een test om video's te uploaden. Maar goed, deze filmpjes geven wel een aardig beeld van mijn nieuwe hoofdlampje. Nu de dooi is ingetreden ga ik weer over Borne fietsen en daar kan ik een paar betere praktijkvoorbeelden filmen.

En toen was er licht: een geweldige hoofdlamp (2)

...en dan gaan we er nu mee naar huis fietsen met mijn nieuwe Xeccon S14 hoofdlamp. jippie!

Wat een licht, de High stand is echt vergelijkbaar met autolicht. De Low stand is gelukkig een stuk milder.  Op High zie ik op onverlichte wegen echt alles. Elke bocht, elke kruising kan ik goed zien, geen verrassingen meer in de vorm van ijsklompen, gladde stukken, gaten of zijwegen die al voorbij zijn. Dit is heerlijk.

Buiten de bebouwde kom zet ik hem op High, binnen Hengelo op Low. Geen negatieve reakties gehad en in reflecties zie ik dat Low ongeveer dezelfde intensiteit geeft als mijn Busch und Mueller IQ Speeds op High. Ik weet niet wat de reakties zouden zijn geweest zonder kapje, en dat ga ik niet proberen ook. Wel weet ik dat mijn zichtbaarheid in het donker weer is toegenomen.

Natuurlijk ben ik niet helemaal tevreden met het provisorisch geknipte en geplakte kapje. De onderkant is wit en schijnt daardoor fel op de kap van Magic Bullet. Ook vouwt het plakkertje makkelijk om. Maar daar ga ik wel wat op vinden. Wordt vervolgd.

Ook weet ik niet hoe lang dit product meegaat, maar ik heb er eigenlijk wel vertrouwen in.

Hieronder wat indrukken, de werkelijkheid is beter. Ik heb ook wat video gemaakt, maar krijg die niet geupload, dus die houden jullie tegoed...

Xeccon S14 High, BundM's High. Let op het felle strooilicht op Magic Bullet. Dit is versterkt door het provisorische kapje op de lamp. De bundel is zichtbaar door wat mist.
.

Xeccon S14 Low, BundM's High.

Xeccon S14 off, BundM's High.

En toen was er licht: een geweldige hoofdlamp (1)

Xeccon S14 Review

Vooral de binnenwegen zijn vaak onverlicht hier in Twente. Goed voor het milieu en tegen lichtvervuiling, maar een tikje onhandig als ik na zonsondergang over 's heren wegen wil doortrappen.

Van het begin af aan heb ik het in het donker moeilijk gevonden om afslagen te vinden met de twee Busch und Mueller IQ Speeds. De reden is dat ze vooral keurig rechtuit schijnen. Zijwegen, vooral linksaf, overzie ik niet goed en bij de apex van een bocht blijf ik liever weg in het donker, want voor ik het weet zit ik naast de weg.

Een hoofdlamp op mijn helm kan dit prima oplossen. De lamp draait dan mee met mijn hoofd en zo kan ik alles goed belichten.

Dus, op zoek naar een LED lamp. Op Internet blijkt dat lampen met de Cree XM-L T6 of U2 LEDs enorm hoge lichtopbrengsten geven bij relatief laag verbruik. Mijn oog valt op goedkope Chinese fietslampen of de nieuwe Fenix BT20 (ook Chinees, maar minder goedkoop). De laatste heeft een doordachte dubbele lichtbundel, met een breed veld dichtbij en een bundel ver weg. Handig, de toppen van de bomen worden niet belicht en tegenliggers niet verblind.

Ik ga voor de Fenix, maar helaas, 1 maand levertijd en een maand later nog steeds 1 maand levertijd bij www.knivesandtools.nl. Dit betekent dat ik de lamp pas zou krijgen als de winter vrijwel voorbij is. Dus dan maar een 'goedkope' Chinees. Op www.miniinthebox.com kan ik voor ca. 60 euro een lamp, batterij en lader kopen, excl shipment kosten. Dit is een Chinese site en ik schrik terug van verhalen over verdwenen verzendingen, invoerrechten en spontaan ontbrandende laders of batterijen (geen CE keur). Toch maar een Nederlandse site. Tot mijn verbazing heeft www.mtb-led.com lampjes met een Cree U2 LED voor een vergelijkbare prijs. Bovendien zijn hun artikelen postief getest op http://www.mountainbike.be/techniek/accessoires/20121022_xeccon-s12-en-spyker-1206

Ik kies de Xeccon S14 1200 lumen. Een compact, waterdicht lampje (55x42mm) met een nette NL, CE gekeurde lader. Er zit een flinke accupack bij, in een schokbestendige neopreen behuizing. Ook de bediening is eenvoudig (drie standjes: Hi, Lo, Strobe en uit). Montage kan op mountain bike stuur of met meegeleverde strap op een helm. Wordt het niets, dan kan ik hem altijd nog goed op mijn boot gebruiken. Hup, bestellen maar. Dat was woensdag avond. Tot mijn verbazing wordt de lamp vandaag al geleverd op mijn werk, dus meteen uitproberen.

In het kort: geweldig!

Alles ziet er zeer verzorgd uit. De lamp is van stevig aluminium, de batterij goed verpakt en de bedrading geeft me meer vertrouwen dan die van de accu van Magic Bullet zelf. Stekkertjes klikken stevig vast en zien er inderdaad spatwaterdicht uit.

Even aanzetten. Dit is verblindend veel licht! Overdag is zelfs de spiegeling in het raam onprettig. Deze lamp kan echt oogschade veroorzaken. Bovendien heeft de lamp een brede, perfect ronde bundel. Dat betekent dat ik 's nachts elke tegenligger verblind. Let op, dit is zelfs strafbaar! Van een stukje tape maak ik daarom een provisorisch kapje. Zie onder het resultaat.

Zij- en bovenaanzicht helm met Xeccon S14. Let op het provisorische kapje en op wegwerken van het snoertje.

Het provisorische kapje van dichtbij. Ook de gele Cree U2 LED is goed te zien.

Het effect van het kapje op de bundel. De bundel is eigenlijk een perfecte kegel, maar is nu naar boven afgekapt.

De lamp heeft een duidelijke hot spot (beeldhoek 19 graden) met daar omheen een grote diffuse bundel (beeldhoek 76 graden).

Het gewicht. Belangrijk voor een hoofdlamp is dat hij niet te zwaar is. De Xeccon S14 weegt 130g op mijn weegschaal en ik merk niet dat hij op mijn hoofd zit. De battery-pack (4x 18650) weegt 282g en zou volgens de Belgische test (op de vrijwel identieke S12) 4 uur mee gaan met groot licht.

Toevoeging 13 Feb 2013. Dit zijn mijn testresultaten voor brandtijd, na enkele laadcycli van de batterij. Op high is de brand tijd half zo lang als gerapporteerd voor de S12:

Brand tijd High @ 20oC (hrs)	2:00
Brand tijd Low @ 20oC (hrs)	5:30
Laad tijd @ 20oC (hrs)	2:00
Afmetingen lamp (LxD mm)	55x42
Gewicht lamp (g)	130
Gewicht batterij (g)	282

Het kapje gebuik ik niet meer omdat het geen effect heeft voor tegenliggers.

Door de sneeuw

Gister door de sneeuw gereden (vandaag helaas niet). Prachtige landschappen, maar natuurlijk weereens vergeten foto's te maken. Op weg naar Borne lag er een aangereden ree dood op de weg. Treurig gezicht. Er stond een vuilniswagen bij...oorzaak van de aanrijding, vermoed ik, want ik kan me niet voorstellen dat hij zo bij het huisvuil gaat?! Ik weet niet of het lukt, maar je moet geen ree met je velomobiel aanrijden...

De route via Borne is minder goed schoon dan door Hengelo. Hengelo is dus een goed alternatief bij zware sneeuwval, maar was gister niet nodig. Heen moest ik rustig aan doen, ook al is de Supreme traag, ik was blij dat hij erop zit ivm grip. Geen moment problemen gehad, maar die ook niet opgezocht.

Terug kon ik lekker doortrappen, alles was schoon. Gemiddelde 26.57km/h, max 40.93km/h. Een stuk trager (15%) dan mijn PR van afgelopen vrijdag. Genoeg redenen:
1- De kou
2- Ik rij niet elke dag een PR
3- de Supremes zijn trager dan de Kojaks.

Misschien (gevoel), moeten de Supremes toch een beetje worden ingereden, ik had het idee dat het naar het eind vd tweede rit wat makkelijker ging, maar ja dat is altijd een snel stuk.

's Avonds een Abraham gemaakt met de buurt en dan blijkt dat veel mensen me al hebben gezien. De feedback is dat ik (buiten de stad althans) goed zichtbaar ben in het donker vanuit de auto, zowel voor als achter. Men heeft wel moeite in te schatten wat het is als ze achterop komen: een snel bewegende rode vlek is het enige wat ze zien.

De eerste woon-werk forenzen ritten

Na mijn ontgroeningsrit van Groningen naar Delden met de Mango, heb ik de eerste weken van december kunnen forenzen in een velomobiel. De statistieken volgen nog, maar in het kort: Geweldig! Telkens kijk ik uit naar het ritje. Ik zit droog, het gaat snel en ik bouw gestaag conditie op, hoewel het in het begin vooral het wegfietsen van spierpijn is geweest.


Een paar bijzonderheden:

Zelfs bij vorst is het snel lekker warm onder de kap. Ik heb een dunne fleece broek en shirt gekocht omdat uitsluitend thermische kleding te koud is rond het vriespunt, een reden dat mijn spierpijn niet snel weg ging.

Door een dun laagje sneeuw velomobielen gaat prima, beter dan op de bukfiets, maar je hebt minder gevoel voor de gladheid. Ik rijd rustig van de schone weg de sneeuwwitte parkeerplaats op en ik sta opeens overdwars. Weinig grip met een Kojak achter (en Durano's voor)...

Weer en wind doet me dus niet veel, terwijl ik daar op de bukfiets echt geen trek in zou hebben gehad.

Ademhaling. Ik zit zo lekker comfortabel, dat ik vergeet diep adem te halen. Hierdoor verzuren mijn benen snel. Nog een reden voor de spierpijn. Ik moet bewust diep ademhalen en dan gaat het stukken beter.

Lekke band. Zoals eerder aangegeven had ik meer aandacht moeten geven bij de aanschaf aan de versleten rechter voorband. Op een avond rijd ik hem lek in het donker op een kort stukje klinkers. Ik rijd heel voorzichtig iets verder tot onder een straatlantaarn. Daar zit ik een halfuur te klooien om de band te wisselen. Dat had ik natuurlijk thuis moeten oefenen. Als ik eenmaal weet hoe het moet, liggen de nieuwe binnen en buitenband er snel omheen. De plaatselijke boer komt even kijken vlak voordat ik weer op pad kan. Thuisgekomen vind ik drie gaten in de binnenband en zie ik dat de buitenband flink versleten is. Reden om eens goed de bandenmarkt uit te zoeken. Waarover later meer.

Medeweggebruikers. Ook daar ga ik een aparte blog over maken. De claxon heeft zijn nut al bewezen. Breeduit fietsende scholieren en forenzen, mensen die aan de verkeerde kant van de weg me tegemoet komen. Het toppunt waren twee kletsende dames op een smal fietspad in Hengelo. Bellen, toeteren, nogmaals bellen en toeteren, het mocht niet helpen, ze keken niet op of om. Ze dwongen me tot bijna stilstand. Een luid 'dames' deed ze uiteindelijk omkijken. En deed mij beslissen dat ik voortaan om Hengelo heen rijdt (19.5 ipv 16.5km). Beter voor de mij en voor de bewoners van Hengelo.

Route door Hengelo heen 16.5km. Veel stoplichten, veel verkeer.

Route om Hengelo heen 19km. 2.5km om, maar hopelijk sneller en minder stress.

Vering. Er zijn stukjes klinkerweg waar ik bijna uit de Mango stuiter. Dat moet beter kunnen. Als de spierpijn weg is, gaan de snelheden richting 40km/u. Luchtweerstand gaat nu een rol spelen. Dat biedt ook mogelijkheden voor verbetering van Magic Bullet.

Tot slot: verlichting. Als je op onverlichte wegen veloteurt dan kan je er niet genoeg van hebben. Mijn Ixons schijnen nauwelijks ver genoeg vooruit, als ik met 40km/u over een bochtig weggetje rijd. Terwijl ze toch hoog gemonteerd zitten en dus verder weg schijnen. In de bochten vind ik ze niet breed genoeg schijnen en mis ik zicht op de berm. Ik ga op zoek naar een goede hoofdlamp. Wordt vervolgd.

Dit zal ongeveer de laatse blog van 2012 zijn. Gelukkig Nieuwjaar en veel velomobiel plezier. Happy New Year!

Velomobile review summary

As it seems that there are a few readers from the US and Germany, I decided to make a review summary in English. I hope it will help readers to select the right velomobile for their use, and maybe I can contribute to further international acceptance of this way of transportation.

Firstly, make some test rides yourself! It helped me a lot in selecting the right velomobile. So, go to Dronten (Flevobike, Alligt and Velomobiel.nl) and e.g., Groningen (Sinnerbikes), if you get a chance. All are very friendly, competent people, but not all shops are open on Saturdays.

Upon your specific needs, any velomobile I've driven could be your pick.

If you appreciate an electric support engine over going fast on own muscle power, the Sunrider or Orca might your choice. The Orca is an absolute winner in design and finishing touch. All others (I didn't see the Sunrider) are a bit disappointing in finishing touch, considering their new prices around 6000 euro.

A bit disappointing finishing touch in the Quest, Strada, Mango's and Alleweder: the steering unit in a 6000 euro machine (photo taken in my Mango Sport).

If you're going for a cheaper, simple velomobile with good view but less speed, one can consider the Alleweder 6. Be prepared for some extra maintenance on the chain and a bit extra work if one has to replace the rear tire.

All of the above have an easy entrance, the following ones need some agility to get in. For me no problem (1m87 and 82kg).

The two with the lowest drag, so fastest at high speeds, are the WAW and the Quest. This comes at a price. For the WAW, this is less visibility and difficulties on bumpy roads due to its very low ground clearance. The chain is not protected at the bottom of the WAW and rear tire replacement is more difficult. This makes the WAW a true racer instead of a daily-use velomobile. The Quest has poor manouverability due to its fully enclosed front wheels. Not a good idea for city traffic or very narrow, curved roads. On straight tracks, it's a very practical velomobile for driving day to day and very fast!

The Mango and the Strada are fast too, but have a bit higher drag than the two above. They combine speed with agility and just sufficient ground clearance. Both will be faster than a Quest on winding tracks and are more practical than the WAW for daily use.

Finally, it comes to details. Some come in a lightweight but expensive carbon version, others (Mango) with a less weight less baggage space version. Do you like the concept of a 26" rear wheel (WAW, Quest, Strada)? Do you appreciate a Rohloff gear? If you select another gear system, be prepared that one typically uses a wider range of gear than on a regular bike, you're heavy uphill, but can achieve very high speeds on flat terrain or down hill.

A short note on safety. Wear a helmet. A biking helmet provides only little protection, so pick a ski helmet if weather allows, 40km/hr is a lot of kinetic energy. A velomobile is faster than expected and easily overlooked. Colors, lights and stripes do help, but a defensive way of driving is most essential for your health.

Enjoy selecting your velomobile and have fun riding it!

Velomobiel Test Verslag: Mango Sport

Na afloop van de Strada test had ik nog een ritje gemaakt in een oude Mango. In veel opzichten vertoonde hij identiek rijgedrag als de Strada, maar minus het bekende 26" zwiepje, logisch. Deze oude Mango was niet erg snel, maar ja, dat kon aan vanalles liggen. Mijn interesse was gewekt en tevreden ging ik van Dronten terug naar huis. Ik wist wat ik wilde: een snelle Strada of Mango.

Natuurlijk bleven de advertenties voor tweedehands velomobielen uit. Na weken te hebben gewacht, elke dag op ligfiets.net, e-bay en marktplaats kijkend, besloot ik rond te gaan bellen. Velomobiel.nl had een oude, te kleine c-alleweder die me even aan het twijfelen bracht. Uiteindelijk niet gaan testen: oud is misschien niet betrouwbaar genoeg en te klein is nooit goed. Bij Sinnerbikes besloten ze net om hun demo Mango Sport te verkopen. Dat klonk als een kans. Dus op naar Groningen voor een testrit.


Mango Sport

De Mango Sport behoort duidelijk tot dezelfde ontwerpfamilie als de Strada en de Quest. De Mango Sport heeft, net als de oude Velomobiel.nl Mango, de zijkant achter weggesneden om gewicht te besparen. Binnenin is hierdoor minder bergruimte, maar nog steeds genoeg voor een laptoptas en wat fietsspullen. De door Sinnerbikes ontwikkelde Mango plus en de Mango Tour hebben deze wegsnijding niet en hebben daardoor meer bergruimte dan de Strada, die immers een groter achterwiel heeft. Ik vind de ranke vorm van de Mango Sport zeer geslaagd, de bergruimte voldoende en ik val meteen voor het uiterlijk van het demo model, grijs van boven en wit van onder. Wel zit de grijze top vol met haarscheuren en dus zal hij worden geleverd met nieuwe top. De witte bak heeft ook wat beschadingetjes, maar ik denk dat ik daarmee kan leven. Mijn indruk is dat de Mango Sport wat dunner, makkelijker te beschadigen, carbon heeft om gewicht te besparen. Ook is het nette dashboard er om gewichtsredenen eruit gelaten. Het is duidelijk een kale, lichte velomobiel: geen claxon, geen dashboard, een geperforeerd zitje (ook verbeterde ventilatie!), weinig verlichting. Met de 2x 10(!) versnellingen is de boodschap duidelijk: er moet hard gegaan worden.

Gaten in het zitje van de Mango Sport. Gewichtsbesparing, betere ventilatie met behoud van sterkte (aldus Sinnerbikes).

Een kaal, maar effectief dashboard in de Mango Sport: 1 hoofdschakelaar, een fietscomputer en een lampje dat, heel handig, los genomen kan worden om bijv. op de kaart te kijken. Het ziet er niet uit, maar het werkt en het weegt ook niets.

Binnenin de Mango ziet het er redelijk netjes uit, al blijf ik erbij dat de afwerking niet bij deze prijs hoort. Er zitten geen draaishifters op het stuurtje, maar flippers. Hierdoor wordt de greep wat groter, dus prettiger, maar bij sommige standen prikt er een flipper in je been. Ik wordt naar een fietspaadje begeleid door een Sinnerbikes medewerker en dan zet ik aan. Het frame voelt stijf aan, de versnelling die ik bereik lijkt op die in de WAW en ik zit zo boven de 35km/u. Het viaduct op valt mee, eraf ga ik 47km/u en ik weet het vast te houden op 40 op het vlakke stuk. Het stuurtje maakt dat de Mango een beetje zwabbert bij deze hoge snelheid; ik heb nog niet de ervaring om echt in een rechte lijn te gaan. Ook bij deze snelheid snijdt de Mango Sport de bochten lekker aan. Het schakelen gaat vlot en de flipper is nauwkeurig genoeg voor de cassette met 10 versnellingen. Dit wordt hem.

Wel wil ik wat verbeteringen voor de veiligheid, ten koste van een paar honderd gram gewicht. Uiteindelijk zit ik gewoon op de openbare weg, in de stad en op onverlichte boswegen. Dus twee (ipv 1) grote koplampen, een claxon voor in de stad en een rode bies waarmee de boven en de onderschaal afgetaped wordt voor betere zichtbaarheid. Twee weken later zal ik haar naar huis rijden, joepie!